18 Ιουνίου 2008

Κέα (Τζιά) 14-16 Ιουνίου 2008




Το καλοκαίρι έφτασε και το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος είναι κατάλληλο για εκδρομή… Όταν συνδυάζετε με το ποδήλατο ομορφαίνει ακόμα περισσότερο. Αν πάλι συνοδεύεσαι και από μία παρουσία διαφορετική από τις συνηθισμένες (Λέτ, Μιλτιάδη κτλ…) η οποία λειτουργεί σαν το καρώτο μπροστά από ένα κουρασμένο και πεινασμένο γαϊδουράκι , τότε τα δεδομένα αλλάζουν λιγουλάκι.

Έτσι λοιπόν οι μπούμπουρες Γιάννης και Γεωργία ταξίδεψαν για την Κέα, Σάββατο πρωί, με χαρωπές μούρες! Τα 18 km από το λιμάνι για τις Πήσσες όπου είναι και το camping του νησιού ήταν δύσκολα αλλά όχι αρκετά για να πτοήσουν δύο τόσο δεινούς μπυράκιδες… με λίγα λόγια η πρώτη μπύρα άνοιξε λίγα δεύτερα από την άφιξη.


Δύο μέρες άραγμα και ξεκούραση ακολούθησαν, λιώνοντας στην κάψα του ήλιου και στη δροσιά του δροσερού νερού του Αιγαίου…

Δευτέρα νωρίς νωρίς μαζευτήκαν τα κομμάτια και τα συντρίμμια του αντίσκηνου , ξεκαθαριστήκαν τα οικονομικά δίχως φασαρίες και αίματα , φορτωθήκαν τα μουλαροποδηλατάκια, γέμισαν τα παγούρια, κλάψανε μανούλες, κλούβιασαν αυγά, έπεσε η καλύβα του μπάρμπα Θωμά, λιποθύμησαν θειές και θειοί από σύγχυση και ανωριμική απάθεια απέναντι στους δύο οδοιπόρους…




Αυτά . 18 km επιστροφής στο λιμάνι με στάση - τουρισμό στη χώρα Ιουλήδα και γευστικότατη σαπουνοφρουτοσαλάτα στην Κορησσία…




Υ.Γ.1 Ναυμαχία = Πόλεμος
Υ.Γ.2 Πάμε και για άλλα!!!
Υ.Γ.3 Εμπρός καλά μου ποδαράκια…


12 Ιουνίου 2008

Ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα!

Πέμπτη, 12.06.08
Με μικρά βήματα η Αθήνα μπαίνει στη διαδικασία δημιουργίας ποδηλατοδρόμων, όπως έχουν όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους κατοίκους, από τη μια πλευρά να αθλούνται και από την άλλη να συμβάλουν για ένα καθαρότερο περιβάλλον.
«Άναψε πράσινο - ποδηλατοδρόμοι και στην πόλη μας», είναι το σύνθημα της νέας προσπάθειας που κάνει το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών για την ανάπτυξη ποδηλατοδρόμων σε πόλεις όλης της χώρας. Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστής Χατζηδάκης, παρουσία και του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη, ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο μεγάλων ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα, συνολικού μήκους 21,4 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τον υπουργό, ο πρώτος ποδηλατοδρόμος που υλοποιείται, αποτελεί ένα μεγάλο τόξο που συνδέει δύο πάρκα, δηλαδή της Σχολής Χωροφυλακής στη λεωφόρο Μεσογείων και των Ιλισίων, μέσω του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Γουδί, της Πολυτεχνειούπολης και της Πανεπιστημιούπολης.
Το συνολικό μήκος του συγκεκριμένου ποδηλατοδρόμου φθάνει τα 13 χιλιόμετρα, ο προϋπολογισμός του είναι περίπου 2 εκατ. ευρώ και η διάρκεια υλοποίησης του έργου τα δύο χρόνια.
Ο δεύτερος ποδηλατοδρόμος θα συνδέει το Παναθηναϊκό Στάδιο με το Φαληρικό Όρμο, ακολουθώντας πεζόδρομους και δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και συγκεκριμένα τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το Θησείο, τον Ταύρο και την Καλλιθέα, θα διέρχεται από σταθμούς του ΗΣΑΠ, θα συνδέει αρχαιολογικούς χώρους και θα συναντάται στο Φαληρικό Όρμο με τον μελλοντικό παραλιακό ποδηλατοδρόμο μεταξύ Τουρκολίμανου και Βάρκιζας. Το μήκος του θα είναι 8,4 χιλιόμετρα, ο προϋπολογισμός του 1,2 εκατ. ευρώ και θα ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια.
Ο κ. Χατζηδάκης ανακοίνωσε επίσης ότι το υπουργείο Μεταφορών θα προχωρήσει άμεσα σε προκήρυξη ενδιαφέροντος για την υποβολή προτάσεων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση για τη χρηματοδότηση έργων μελέτης ή και κατασκευής ποδηλατοδρόμων. Τα έργα αυτά θα συγχρηματοδοτηθούν από πιστώσεις, ύψους 15 εκατ. ευρώ από το ΚΠΣ και θα επιλεγούν μετά από αιτιολογημένη χρήση από ειδική επιτροπή.
Ο υπουργός τόνισε ακόμη ότι ο ΗΣΑΠ έχει ήδη προχωρήσει σε ειδικές δέστρες ποδηλάτων έξω από τους σταθμούς, ενώ κατασκευάζονται και ειδικές ράμπες. Στην κατασκευή δεστρών θα προχωρήσει και η εταιρεία του μετρό. Υπενθυμίζεται ότι ο ΗΣΑΠ επιτρέπει τη μεταφορά ποδηλάτων στους συρμούς, ορισμένες ώρες της ημέρας.
Ο κ. Χατζηδάκης πρότεινε στους δήμους να προωθήσουν σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.
Τέλος, ο υπουργός Μεταφορών εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το εγχείρημα θα πετύχει, γιατί, όπως είπε, γίνεται συγκεκριμένη προσπάθεια, υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό από παλαιότερα και είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση.
Από την πλευρά του ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης ευχαρίστησε τον υπουργό Μεταφορών για την επέκταση του ωραρίου λειτουργίας του μετρό, αλλά και για την κατασκευή των δύο ποδηλατοδρόμων. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα σταθεί δίπλα στην προσπάθεια αυτή, με μεγάλο ενθουσιασμό, τόνισε ο κ. Κακλαμάνης.
«Πρέπει να σεβαστούμε τα ποδήλατα και τον ποδηλάτη», είπε ο κ. Κακλαμάνης, κάνοντας παράλληλα έκκληση στα Μέσα Ενημέρωσης να ενημερώσουν από την πλευρά τους το κοινό.
Τέλος, ανακοίνωσε ότι έχει γίνει μελέτη για την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και εξέφρασε την επιθυμία να απαγορευθεί η κυκλοφορία οχημάτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας.
από το site του Ελέυθερου τύπου.
http://www.e-tipos.com

5 Μαΐου 2008

Καρπενήσι - Άγραφα

Στις 22/4/2008 και περίπου κατα τις 7.00 με 7.30 ξεκίνησε το Easter trip μετα απο μεγάλες προσπάθειες των δύο συνδιοργανωτών να ετοιμαστούν. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν αναπάντεχη. Η εκδρομή άγγιξε σχεδόν 100% πληρότητα. Απο την πόλη της Αθήνας ξεκίνησαν οι 2 συνδιοργανωτές, οι 2 συμμετέχοντες και οι 2 οδηγοί δηλαδή εγω και ο Αλέξανδρος. Κατά τις 11.00- 11.30 φτάσαμε στον προορισμό μας λίγο έξω απο τον Τυμφρηστό. Στήσαμε τη σκηνή μας σε μια παιδική χαρά μέσα στο βουνό με πηγή με νερό και φάγαμε κάτι λιτό (την σπανακόπιτα της μάνας μου που με την ευκαιρία θα ήθελα να την αναφέρω στους χορηγούς καθώς και ολόκληρη την οικογένεια μου που με στήριξε οικονομικά και όλοι κάτι μου αγόρασαν γι αυτό το ταξίδι). Ξαπλώσαμε έχοντας ένα μικρό άγχος αν ο μικρός Γιαννάκης θα γίνει παγοκολώνα καθώς απο την ώρα που φτάσαμε έτρεμε.
23/4/2008
Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 8.00 αλλά ποιός το άκουσε ? ΚΑΝΕΝΑΣ Η καλύτερα ο ένας τ άκουσε και το έκλεισε ο δεύτερος δεν πήρε χαμπάρι. Αφού ξυπνήσαμε κάποια στιγμή πήραμε το πρωινό μας, κάναμε κάποια μαστορέματα και αποφασίσαμε ποια
συνολάκια θα πάρουμε μαζί. Στις 11.50 ξεκινήσαμε και κάναμε πετάλι σε ήρεμους ρυθμούς και σε σχετικά φυσιολογικές κλίσεις και φτάσαμε στο χωριό Φουρνά.
Βρήκαμε μια απίθανη ξύλινη γέφυρα και καθίσαμε εκεί για κολατσιό και «ισοτονικά». Κάπου εδώ έγινε η πρώτη προσπάθεια εκμάθησης της Γκιλοτίνας η οποία κατέληξε σε ηλιοθεραπεία.
Στις 4.00 αναχωρήσαμε για Σαραντάπορο. Μετά απο μια τρελή ανηφόρα που αναρωτιόμουν τουλαχιστον εγώ ο Αλεξ δε ξέρω γιατί το κάνω αυτό φτάσαμε στο χωριό Νεράιδα – ενα απο τα πολλά χωριά Νεράιδα που συναντήσαμε- αναζητώντας μάταια για λίγη φέτα.. Φτάσαμε στο Σαραντάπορο το οποίο φανταζόμασταν οτι ήταν κεφαλοχώρι της περιοχής με disco night life και γενικά κάτι ισάξιο της Ibiza αλλά αποδείχθηκε ένα απλό ορεινό χωριό. Λίγο έξω απο το Σαραντάπορο στήσαμε και ο Αλέξης ξετύλιξε το ταλέντο του στην μαγειρική φτιάχνοντας μια πολύ νόστιμη μακαρονάδα. Μετά το φαί παίξαμε ατελείωτες ώρες γκιλοτίνα για δεύτερη φορά απο τις 8.00 μεχρι τις 8. 30 και κατα τις 9.00 με 9.30 ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ.
24/4/2008
Ύστερα απο ένα 12 ωρο ύπνο ξυπνήσαμε στις 8.00. Αφού φάγαμε το πρωινό μας αφήσαμε πίσω το βραδυνό μας κατάλυμα και αναχωρήσαμε στις 9.30 για τον Αμάραντο. Μετά απο μέτριας δυσκολίας ανηφόρα κατηφορίσαμε αγνοώντας τι μας περίμενε. Γύρω στα 15 χιλιόμετρα ανηφόρα με καταπληκτική κλίση μέχρι το χωριό Καστανιά. Η ζέστη έκανε την ανηφόρα ακόμα πιο δύσκολη. Φτάνοντας στην Καστανιά αποφασίσαμε να αλλάξουμε πλάνα και να κατευθυνθούμε προς το χωριό Μούχα και να μην κάνουμε το γύρο της Λίμνης Πλαστήρα. Κατά τις 14.00 φτάσαμε στη Μούχα και γευματίσαμε σε μια παιδική χαρά τρώγοντας φέτα και ψωμί και ξαπλώνοντας στα παγκάκια με θέα τη Λίμνη. Στις 4.00 αποφασίσαμε οτι ήταν ώρα να φύγουμε να πάμε προς το φράγμα και προς τον προορισμό μας την Πεζούλα. Στο φράγμα πέρα απο την πανέμορφη θέα ανακαλύψαμε και ένα σκασμένο λάστιχο το πρώτο της εκδρομής. Φτάνοντας στο χωριό Μπελεκομύτη περίπου 10 km πριν το χωριό Πεζούλα ο μικρος Γιαννάκης ξαναχτύπησε. Τον πόναγε το πόδι του και δεν μπορούσε να συνεχίσει έτσι αποφασίσουμε να κατασκηνώσουμε εκεί και να πάμε την επόμενη Άγραφα απο ένα σημείο που είχαμε βρει στη διαδρομή. Πήγαμε σε ένα εστιατόριο να αγοράσουμε προμήθειες όπου ανακαλύψαμε την ελληνική φιλοξενία καθώς μας τα έκαναν δώρο επικροτώντας ταυτόχρονα την απόφαση μας να περάσουμε έτσι το Πάσχα. Αποφασίσαμε να να κατασκηνώσουμε δίπλα απο ένα ποτάμι μιας που υπήρχε και πηγή με νερό δίπλα. Μαγειρέψαμε φάγαμε και παίξαμε αγωνία μέχρι την στιγμή που και οι δύο σχεδόν ταυτόχρονα νιώσαμε την σκηνή να μας καλεί.
25/4/2008
Κατά τις 8.00 το ξυπνητήρι χτύπησε και λόγω της βροχής το πακετάρισμα και το πρωινό έγιναν γρήγορα γρήγορα. Στις 9.30 ξεκίνησε η ανάβαση για Άγραφα που απείχαν 30 χιλιόμετρα χωματόδρομου. Φτάσαμε στο χωριό Καραβασσαρά όπου μας τέθηκε το ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί απο τους κατοίκους : Έχετε ντιπ για ντιπ νιονιό? Μετά απο διαπραγματεύσεις και συζητήσεις στο καφενείο του χωριού μας πληροφόρησαν οτι ο δρόμος που είχαμε πάρει για Άγραφα δεν ενδείκνυται για τέτοιες καιρικές συνθήκες. Έτσι αφού συνειδητοποιήσαμε οτι κάναμε 12 χιλιόμετρα άδικα γυρίσαμε πρός τα πίσω και ακολουθήσαμε το δρόμο προς Βραγιαννά. Ανηφορίζαμε ανηφορίζαμε μέσα στην ομίχλη χάνοντας την πανέμορφη θέα. Φτάνοντας στην κορυφή ακολουθήσαμε το δρόμο για το χωριό και κάναμε μια μικρή στάση στην πλατεία του χωριού. Απο την πλατεία κατηφορίσαμε προς Άγραφα όπου το σκηνικό άλλαξε τελείως. Μπήκαμε στον μαγικό και πανέμορφο κόσμο των Αγράφων. Γέφυρες καταρράκτες ορμητικά νερά και οι απαραίτητες φωτογραφίες μας δημιούργησαν μια τόσο ευχάριστη διάθεση. Φτάσαμε στην είσοδο του χωριού και ανακαλύψαμε ότι για να πάμε στο χωριό πρέπει να ανάβουμε μια ανηφόρα που μόνο με lift μπορούσες να την ανέβεις. Μετά απο πολλές προσπάθειες το καταφέραμε και γευματίσαμε σε μια απο τις ταβέρνες του χωριού. Αποφασίσαμε να ξανακατέβουμε και να στήσουμε σε έναν παραπόταμο του Αγραφιώτη στην είσοδο του χωριού . Άρχισε να βρέχει και έτσι δεν αργήσαμε να ζεσταθούμε στην αγκαλιά του Μορφέα.
26/4/2008
Η μέρα ξεκίνησε στις 8.00 και σχεδόν απο την αρχή φάνηκε οτι θα είναι δύσκολη. 2 ανηφόρες με αρκετά μεγάλη κλίση των 45 λεπτών η καθεμία ήταν το πρωινό μας. Βγήκαμε απο τον χωματόδρομο και η πινακίδα έλεγε Καρπενήσι 43 χιλιόμετρα αλλά δεν έλεγε πως θα είναι αυτά. Φτάσαμε μετά απο πολύ κόπο λόγω της μεγάλης κλίσης μετά απο 3h και 20 λεπτά στο χωριό Κερασοχώρι όπου βρήκαμε το πρώτο super market μετά απο μέρες και μπήκαμε μέσα και παρολίγο να το αγοράσουμε όλο. Μετά το Κερασοχώρι κατηφορίσαμε για λίγο μέχρι το χωριό Νέα Βιννιανά όπου και σταματήσαμε για να φάμε. Το Καρπενήσι απείχε μόλις 28 χιλιόμετρα. Η βροχή μας ανάγκασε να ξεκινήσουμε λίγο νωρίτερα και κατηφορίσαμε για άλλα 5 χιλιόμετρα . Για τις επόμενες σχεδόν 3 ώρες το μενού περιλάμβανε ανηφόρες με κλίσεις που έσπαγαν τα νεύρα μας και λίγο το ηθικό μας. Περνάγαμε απο την κορυφή του ενός βουνού στο άλλο και το Καρπενήσι δεν φαινόταν πουθενά. Ήταν σαν κάποιος να πάιζει μαζί μας και ενώ νομίζαμε οτι φτάσαμε κορυφή ξαφνικά δικρίναμε άλλη μια φουρκέτα. Φτάνοντας στην τελευταία κορυφή πέρα απο το Καρπενήσι ανακαλύψαμε και το απίστευτο κρύο που έκανε και πόσο είχε αλλάξει ο καιρός. Φτάσαμε στο Καρπενήσι και μετά απο ένα καφέ πήγαμε για ύπνο στην αρχική μας τοποθεσία στον Τυμφρηστό.
Ο επίλογος του ταξιδιού και οι πανηγυρισμοί γράφτηκαν στην Στυλίδα ανήμερα το Πάσχα στους Θείους μου και περιλάμβανε πολύ πολύ πολύ φαί και πολύ κρεπάλη το βράδυ. Τα ξημερώματα της Δευτέρας επιστρέψαμε στην Αθήνα και αφου φιλιθήκαμε σταυρωτά επέστρεψε ο καθένας στη βάση του μέχρι την επόμενη εξόρμηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Υστερόγραφο: η σωστή προετοιμασία για ένα ταξίδι περιλαμβάνει προπόνηση και εξορμήσεις στα βουνά και σίγουρα όχι εξορμήσεις νυχτερινές και μπύρες.

14 Απριλίου 2008

Τεχνητή λίμνη Αλιάκμονα (Πολυφύτου) - (12-13/4/08)


Όλοι θυμόμαστε πιστεύω την παρθενική μας ποδηλατική εκδρομή διαφορετικά από αυτές που ακολούθησαν. Η κούραση της συγκεκριμένης εκδρομής δεν σου δίνει περιθώρια διασκέδασης και απολαύσεων, όπως να χαζεύεις τα τοπία γύρω σου και να κάνεις πολύ χαβαλέ.
Πέφτεις ξερός για ύπνο στη σκηνούλα σου με πρησμένα τα μπουτάκια και έχεις σφιγμένα δόντια στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής.
Όταν περνάει όμως ο καιρός και οι εκδρομές είναι πολλές,
οι αναμνήσεις από την παρθενική σου είναι ξεχωριστές και ιδιαίτερες.


Αυτό το ΣΚ λοιπόν ήταν η παρθενική για τρεις.
Η βδομάδα πέρασε μέσα από ένα πανικό προετοιμασίας.
Ποδήλατα καινούρια αγοράστηκαν,
σχάρες φορέθηκαν, λάστιχα άλλαξαν
Βαλίτσες καβατζόθηκαν!


Προορισμός η λίμνη Πολυφύτου στο νομό Κοζάνης.
Γραμμή εκκίνησης η Σουρδία, κατά κόσμων Κοζάνη
Εκεί ανταμώσαμε τον Γιάννο και αφού φορτώσαμε τα bicy μας ξεκινήσαμε για Αιανή και το νότιο κομμάτι της λίμνης στο Ρύμνιο.


Χαμόγελα πολλά σημαίνει κατήφορος πολύς.
Οπότε ο δρόμος μέχρι τη λίμνη ήταν ξεκαρδιστικός.
Περάσαμε τη γέφυρα τραβώντας τις απαραίτητες
φωτό και συνεχίσαμε καρφί για Σέρβια, προορισμός
για τη μεσημεριανή μάσα!!!

Οι πρώτες ανηφόρες ξεπρόβαλαν και τα πρώτα ουφ! άρχισαν να ακούγονται στον ορίζοντα
Τα Σέρβια φανήκαν και μαζί και οι κεφτέδες της Κυρά Λίτσας!
Μετά από επίθεση σε ότι τυλιγμένο υπήρχε από αλουμινόχαρτο
Ξεκινήσαμε τουμπανιασμένοι για να βρούμε το Βελβεντό.
Το πετάλι βαρύ κι ασήκωτο και να σου και η ανηφορίτσα, ήρθε κι έδεσε.

Ακολουθήσαμε και τη συμβουλή του μπάρμπα για ένα εξωτικό μέρος και μετά από 3 χλμ περίπου ανηφοριά και με ανιχνευτή μπροστά το Γιάννο, καταλήξαμε σε ένα ξωκλήσι στο ρέμα του Αι Νικόλα. Το μέρος τα ‘σπαγε… τζάκι, κιόσκι, καρέκλες, τραπεζάκι, μόνο μπαμπού δεν είχε. Στήθηκε και η αιώρα και το αραλίκι ξεκίνησε.


Ξημέρωσε η Κυριακή το πρωινό φαγώθηκε, χωρίς ψωμί… λόγω του βραδινού επισκέπτη, ξεστήσαμε σκηνούλες και κατηφορίσαμε για τη λίμνη με αλλαγμένο σχέδιο και πιο σύντομο δρόμο.


Περάσαμε την μεγάλη γέφυρα της λίμνης
1,35 κλμ περίπου με τους πολλούς ψαράδες
και στρίψαμε με κατεύθυνση για κρόκο.
Με Ντάλα ήλιο και λιβάδια αριστερά και
δεξιά συνεχίσαμε μέσα από πολλά χωριά
ώσπου φτάσαμε στον κρόκο μετά από ένα
ζόρικο ανήφορο και τέλος αντικρίσαμε την
σουρδία όπου εκεί γράφτηκε ο επίλογος και
ετούτης της εκδρομής με απονομή ενός κυπέλλου…
με 3 μπάλες παγωτό στον καθένα μας για τα συνολικά 120 χιλιομετράκια μας!!!

28 Μαρτίου 2008

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία - 6 Απριλίου 2008

Η ποδηλατοπορεία έγινε σε όλη τη χώρα, αλλού με μεγάλη και αλλού με μικρή συμμετοχή.
Το πετάλι πάντως στη Θεσσαλονίκη, την πρωτεύουσα της Μακεδονίας τιμήθηκε για τα καλά.
Στην Αθήνα η οργάνωση και η συμμετοχή ήταν απίστευτες αλλά και εδώ δεν πήγαμε πολύ πίσω.
Η βροχή στο τέλος μας τα χάλασε λίγο, αλλά αυτό που έπρεπε να γίνει έγινε.
Κάποιοι είδαν ότι οι ποδηλάτες υπάρχουν και δεν είναι εξωγήινοι!
Πάρτε και λίγες φωτό από την πορεία μας.