5 Μαΐου 2008

Καρπενήσι - Άγραφα

Στις 22/4/2008 και περίπου κατα τις 7.00 με 7.30 ξεκίνησε το Easter trip μετα απο μεγάλες προσπάθειες των δύο συνδιοργανωτών να ετοιμαστούν. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν αναπάντεχη. Η εκδρομή άγγιξε σχεδόν 100% πληρότητα. Απο την πόλη της Αθήνας ξεκίνησαν οι 2 συνδιοργανωτές, οι 2 συμμετέχοντες και οι 2 οδηγοί δηλαδή εγω και ο Αλέξανδρος. Κατά τις 11.00- 11.30 φτάσαμε στον προορισμό μας λίγο έξω απο τον Τυμφρηστό. Στήσαμε τη σκηνή μας σε μια παιδική χαρά μέσα στο βουνό με πηγή με νερό και φάγαμε κάτι λιτό (την σπανακόπιτα της μάνας μου που με την ευκαιρία θα ήθελα να την αναφέρω στους χορηγούς καθώς και ολόκληρη την οικογένεια μου που με στήριξε οικονομικά και όλοι κάτι μου αγόρασαν γι αυτό το ταξίδι). Ξαπλώσαμε έχοντας ένα μικρό άγχος αν ο μικρός Γιαννάκης θα γίνει παγοκολώνα καθώς απο την ώρα που φτάσαμε έτρεμε.
23/4/2008
Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 8.00 αλλά ποιός το άκουσε ? ΚΑΝΕΝΑΣ Η καλύτερα ο ένας τ άκουσε και το έκλεισε ο δεύτερος δεν πήρε χαμπάρι. Αφού ξυπνήσαμε κάποια στιγμή πήραμε το πρωινό μας, κάναμε κάποια μαστορέματα και αποφασίσαμε ποια
συνολάκια θα πάρουμε μαζί. Στις 11.50 ξεκινήσαμε και κάναμε πετάλι σε ήρεμους ρυθμούς και σε σχετικά φυσιολογικές κλίσεις και φτάσαμε στο χωριό Φουρνά.
Βρήκαμε μια απίθανη ξύλινη γέφυρα και καθίσαμε εκεί για κολατσιό και «ισοτονικά». Κάπου εδώ έγινε η πρώτη προσπάθεια εκμάθησης της Γκιλοτίνας η οποία κατέληξε σε ηλιοθεραπεία.
Στις 4.00 αναχωρήσαμε για Σαραντάπορο. Μετά απο μια τρελή ανηφόρα που αναρωτιόμουν τουλαχιστον εγώ ο Αλεξ δε ξέρω γιατί το κάνω αυτό φτάσαμε στο χωριό Νεράιδα – ενα απο τα πολλά χωριά Νεράιδα που συναντήσαμε- αναζητώντας μάταια για λίγη φέτα.. Φτάσαμε στο Σαραντάπορο το οποίο φανταζόμασταν οτι ήταν κεφαλοχώρι της περιοχής με disco night life και γενικά κάτι ισάξιο της Ibiza αλλά αποδείχθηκε ένα απλό ορεινό χωριό. Λίγο έξω απο το Σαραντάπορο στήσαμε και ο Αλέξης ξετύλιξε το ταλέντο του στην μαγειρική φτιάχνοντας μια πολύ νόστιμη μακαρονάδα. Μετά το φαί παίξαμε ατελείωτες ώρες γκιλοτίνα για δεύτερη φορά απο τις 8.00 μεχρι τις 8. 30 και κατα τις 9.00 με 9.30 ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ.
24/4/2008
Ύστερα απο ένα 12 ωρο ύπνο ξυπνήσαμε στις 8.00. Αφού φάγαμε το πρωινό μας αφήσαμε πίσω το βραδυνό μας κατάλυμα και αναχωρήσαμε στις 9.30 για τον Αμάραντο. Μετά απο μέτριας δυσκολίας ανηφόρα κατηφορίσαμε αγνοώντας τι μας περίμενε. Γύρω στα 15 χιλιόμετρα ανηφόρα με καταπληκτική κλίση μέχρι το χωριό Καστανιά. Η ζέστη έκανε την ανηφόρα ακόμα πιο δύσκολη. Φτάνοντας στην Καστανιά αποφασίσαμε να αλλάξουμε πλάνα και να κατευθυνθούμε προς το χωριό Μούχα και να μην κάνουμε το γύρο της Λίμνης Πλαστήρα. Κατά τις 14.00 φτάσαμε στη Μούχα και γευματίσαμε σε μια παιδική χαρά τρώγοντας φέτα και ψωμί και ξαπλώνοντας στα παγκάκια με θέα τη Λίμνη. Στις 4.00 αποφασίσαμε οτι ήταν ώρα να φύγουμε να πάμε προς το φράγμα και προς τον προορισμό μας την Πεζούλα. Στο φράγμα πέρα απο την πανέμορφη θέα ανακαλύψαμε και ένα σκασμένο λάστιχο το πρώτο της εκδρομής. Φτάνοντας στο χωριό Μπελεκομύτη περίπου 10 km πριν το χωριό Πεζούλα ο μικρος Γιαννάκης ξαναχτύπησε. Τον πόναγε το πόδι του και δεν μπορούσε να συνεχίσει έτσι αποφασίσουμε να κατασκηνώσουμε εκεί και να πάμε την επόμενη Άγραφα απο ένα σημείο που είχαμε βρει στη διαδρομή. Πήγαμε σε ένα εστιατόριο να αγοράσουμε προμήθειες όπου ανακαλύψαμε την ελληνική φιλοξενία καθώς μας τα έκαναν δώρο επικροτώντας ταυτόχρονα την απόφαση μας να περάσουμε έτσι το Πάσχα. Αποφασίσαμε να να κατασκηνώσουμε δίπλα απο ένα ποτάμι μιας που υπήρχε και πηγή με νερό δίπλα. Μαγειρέψαμε φάγαμε και παίξαμε αγωνία μέχρι την στιγμή που και οι δύο σχεδόν ταυτόχρονα νιώσαμε την σκηνή να μας καλεί.
25/4/2008
Κατά τις 8.00 το ξυπνητήρι χτύπησε και λόγω της βροχής το πακετάρισμα και το πρωινό έγιναν γρήγορα γρήγορα. Στις 9.30 ξεκίνησε η ανάβαση για Άγραφα που απείχαν 30 χιλιόμετρα χωματόδρομου. Φτάσαμε στο χωριό Καραβασσαρά όπου μας τέθηκε το ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί απο τους κατοίκους : Έχετε ντιπ για ντιπ νιονιό? Μετά απο διαπραγματεύσεις και συζητήσεις στο καφενείο του χωριού μας πληροφόρησαν οτι ο δρόμος που είχαμε πάρει για Άγραφα δεν ενδείκνυται για τέτοιες καιρικές συνθήκες. Έτσι αφού συνειδητοποιήσαμε οτι κάναμε 12 χιλιόμετρα άδικα γυρίσαμε πρός τα πίσω και ακολουθήσαμε το δρόμο προς Βραγιαννά. Ανηφορίζαμε ανηφορίζαμε μέσα στην ομίχλη χάνοντας την πανέμορφη θέα. Φτάνοντας στην κορυφή ακολουθήσαμε το δρόμο για το χωριό και κάναμε μια μικρή στάση στην πλατεία του χωριού. Απο την πλατεία κατηφορίσαμε προς Άγραφα όπου το σκηνικό άλλαξε τελείως. Μπήκαμε στον μαγικό και πανέμορφο κόσμο των Αγράφων. Γέφυρες καταρράκτες ορμητικά νερά και οι απαραίτητες φωτογραφίες μας δημιούργησαν μια τόσο ευχάριστη διάθεση. Φτάσαμε στην είσοδο του χωριού και ανακαλύψαμε ότι για να πάμε στο χωριό πρέπει να ανάβουμε μια ανηφόρα που μόνο με lift μπορούσες να την ανέβεις. Μετά απο πολλές προσπάθειες το καταφέραμε και γευματίσαμε σε μια απο τις ταβέρνες του χωριού. Αποφασίσαμε να ξανακατέβουμε και να στήσουμε σε έναν παραπόταμο του Αγραφιώτη στην είσοδο του χωριού . Άρχισε να βρέχει και έτσι δεν αργήσαμε να ζεσταθούμε στην αγκαλιά του Μορφέα.
26/4/2008
Η μέρα ξεκίνησε στις 8.00 και σχεδόν απο την αρχή φάνηκε οτι θα είναι δύσκολη. 2 ανηφόρες με αρκετά μεγάλη κλίση των 45 λεπτών η καθεμία ήταν το πρωινό μας. Βγήκαμε απο τον χωματόδρομο και η πινακίδα έλεγε Καρπενήσι 43 χιλιόμετρα αλλά δεν έλεγε πως θα είναι αυτά. Φτάσαμε μετά απο πολύ κόπο λόγω της μεγάλης κλίσης μετά απο 3h και 20 λεπτά στο χωριό Κερασοχώρι όπου βρήκαμε το πρώτο super market μετά απο μέρες και μπήκαμε μέσα και παρολίγο να το αγοράσουμε όλο. Μετά το Κερασοχώρι κατηφορίσαμε για λίγο μέχρι το χωριό Νέα Βιννιανά όπου και σταματήσαμε για να φάμε. Το Καρπενήσι απείχε μόλις 28 χιλιόμετρα. Η βροχή μας ανάγκασε να ξεκινήσουμε λίγο νωρίτερα και κατηφορίσαμε για άλλα 5 χιλιόμετρα . Για τις επόμενες σχεδόν 3 ώρες το μενού περιλάμβανε ανηφόρες με κλίσεις που έσπαγαν τα νεύρα μας και λίγο το ηθικό μας. Περνάγαμε απο την κορυφή του ενός βουνού στο άλλο και το Καρπενήσι δεν φαινόταν πουθενά. Ήταν σαν κάποιος να πάιζει μαζί μας και ενώ νομίζαμε οτι φτάσαμε κορυφή ξαφνικά δικρίναμε άλλη μια φουρκέτα. Φτάνοντας στην τελευταία κορυφή πέρα απο το Καρπενήσι ανακαλύψαμε και το απίστευτο κρύο που έκανε και πόσο είχε αλλάξει ο καιρός. Φτάσαμε στο Καρπενήσι και μετά απο ένα καφέ πήγαμε για ύπνο στην αρχική μας τοποθεσία στον Τυμφρηστό.
Ο επίλογος του ταξιδιού και οι πανηγυρισμοί γράφτηκαν στην Στυλίδα ανήμερα το Πάσχα στους Θείους μου και περιλάμβανε πολύ πολύ πολύ φαί και πολύ κρεπάλη το βράδυ. Τα ξημερώματα της Δευτέρας επιστρέψαμε στην Αθήνα και αφου φιλιθήκαμε σταυρωτά επέστρεψε ο καθένας στη βάση του μέχρι την επόμενη εξόρμηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Υστερόγραφο: η σωστή προετοιμασία για ένα ταξίδι περιλαμβάνει προπόνηση και εξορμήσεις στα βουνά και σίγουρα όχι εξορμήσεις νυχτερινές και μπύρες.

7 σχόλια:

Let είπε...

Ένα τεράστιο μπράβο στην έμπνευση, διοργάνωση και αποπεράτωση αυτού του εγχειρήματος..
Ενας από τους συμμετέχοντες!!!

Let είπε...

Ακόμα ένα μπράβο στην καταπληκτική συνοδεία που είχα, τον φίλτατο Γιάννη, ο οποίος είναι και υπεύθυνος για το πολύ γρήγορο αυτό post...

miltous3 είπε...

Ένα μεγάλο μπράβο ρε λεβέντες!!!
Όλα καλά, αλλά αυτό το υστερόγραφο να σβηστεί αμέσως!!!
Τέτοιες οδηγίες δεν χωρούν σε αυτό τον ιστοχώρο...

Ανώνυμος είπε...

Μπραβο στα παιδιά!!! Τον κυριο Ιωάννη θα τον ήθελα σε καμία εξόρμισης..... Απάν ΡΕ!!!

Goran είπε...

Επιτρέψτε μου να κάνω ένα σχόλιο παρατήρηση.... Για να είναι ολοκληρωμένη η ανταπόκριση του όλου εγχειρήματος θα περίμενα να δω και φωτογραφίες από την τελευταία βραδιά του εορτασμού.... ξέρετε, αυτόν με τις μπύρες!!!
Μπράβο παιδιά!

Λετ είπε...

Δεν επιτρέπετε βρε Γκόραν... είναι ακατάλληλες...

Pauline είπε...

Thanks for writing this.