Viva La Bicycletta

Πελασγία - Όρθυς

2012-01-08T21:19:00.001+02:00

Όρθυς, το βουνό των Τιτάνων…

Από την Πελασγία που χρωστάει το όνομά της στους πρώτους κάτοικους της Ελλάδας τους Πελασγούς, στους ανατολικούς πρόποδες του βουνού, με θέα τα στενά μεταξύ Ευβοίας και Φθιώτιδας, άρχισε το σύμπαν να συνωμοτεί θετικά.

Εν αρχή ην η φιλοξενία…

Στον ξενώνα της κας Χρύσας "τα πιθάρια" αισθανθήκαμε όπως και ο αρχαίος ημών πρόγονος, Διογένης, σαν στο σπίτι μας.

Αφετέρου η πανέμορφη διαδρομή, που αφετηρία είχε την Πελασγία και ανήφορο μέχρι Μύλους κι ένα δυό χιλιόμετρα ακόμα ασφάλτινη ανηφοριά μέχρι το μοναστήρι του Αγ. Γεωργίου 630 μ. Λίγο πριν την είσοδο του μοναστηριού, ο χωματόδρομος δεξιά, καρτερικά περίμενε να καταβροχθίσει μέχρι και την τελευταία ποσότητα ενέργειας, ανταποδίδοντας όμως σε φυσική ομορφιά και θέα τον Μαλιακό κόλπο. Σε συνάρτηση με το χιονισμένο τοπίο, την ηλιόλουστη μέρα και την καθαρή ατμόσφαιρα η διαδρομή τραβερσάρισε μέχρι το καραούλι που λένε και οι ντόπιοι, ίσως το πιο ψηλό σημείο της βόλτας.

Καραούλι κατηφοριάς, λίγα slalom και ice drifting μέχρι την διασταύρωση με τον πιο κεντρικό χωματόδρομο. Δεξιά και πλώρη για τον οικισμό του Αγ. Ιωάννη, ενώ από αριστερά έχεις την επιλογή για Βρύναινα ή στο μνημείο πτώσης του αεροσκάφους C-130 της Π.Α, που έπεσε στην περιοχή το 1991.

Με κατεύθυνση τον Αγ. Ιωάννη συναντάμε και έργα κατασκευής φράγματος τεχνητής λίμνης, ενώ ο χωματόδρομος είναι σε πολύ καλή κατάσταση αφού προορίζεται για άσφαλτος.

Σε μια αριστερή στροφή 4 χιλιόμετρα πρίν τον οικισμό, δεξιά για το εκλησάκι της Αγ. Παρασκευής και από το εκκλησάκι αριστερά για Γαύριανη. Βελανιδιές, δρύες, λάσπες και λασπόλουτρα συνθέτουν το πιο όμορφο όμορφο κομμάτι της διαδρομής έως την Γάυριανη. Dirt is over here! και ευκαιρία τα ασφάλτινα επίπεδα 15χιλόμετρα ώς την Πελασγία, μέσω του Κυπαρισσώνα, να καθαρίσουν λίγο την λάσπη από τα λάστιχα και να εξαφανίσουν τους κραδασμούς από το κορμί.

Straight to heaven.

Προβολή Πελασγία σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Πήλιο Past years!!!

2012-01-02T23:04:00.000+02:00

Από τις πρώτες εκδρομές, που κάναμε παρέα με τον συνωμότη, έγινε τον Απρίλιο του 2006 στο Πήλιο.

Από το λιμάνι του Βόλου, την πρωτεύουσα της Μαγνησίας, άρχισε ο ανήφορος, κατήφορος.

Ανοιξιάτικο, αρωματικό, αναβράζον, καταγάλανο, διάφανο τοπίο (ακόμα και σήμερα) δεν ξεχνιέται με αποκορύφωση την κατασκήνωση στη ερημική (λόγω εποχής) πανέμορφη παραλία της Φακίστρας, που μάλιστα είχε και νερό στον καταρράκτη.

Κατασκήνωση, φωτιά και ξεκούραση, μιας και η επόμενη μέρα ανηφόριζε μέχρις το χιονοδρομικό, απ' όπου πήραμε τον κατήφορο για τον Βόλο.

Ποικίλο_τρόπως

2011-11-24T14:52:00.001+02:00

Στο Ποικίλο Όρος περιορίζεται η δράση

των χωμάτινων της Δυτικής Αττικής

(Χαϊδάρι, Περιστέρι, Πετρούπολη, Καματερό).

Εποχή σαν κι αυτή που μεσημεράκι δεν έχεις βράσει από την ζέστη και δεν κρύβεσαι κάτω από τις πέτρες είναι η καταλληλότερη για το γυμνό πετρώδες βουνό.

Ένα αρκετά μεγάλο δίκτυο χωματόδρομων από το Όρος Αιγάλεω έως και την Πάρνηθα προσφέρει υπηρεσίες για όλα τα γούστα. Πέρα από αυτό, μονοπάτια πλέον συμπαθητικά (όποιοι έτρεξαν τον αγώνα ξέρουν) προσθέτουν μια γεύση αδρεναλίνης παρασύροντας τον αναβάτη στην freeride πλευρά της ζωής.

Τα μονοπάτια αυτά υπάρχουν προς τιμή του Ποδηλατικού Συλλόγου Οδυσσέας.

Παρά το ύψος του 465μ η θέα αποζημιώνει τον οποιονδήποτε βρεθεί στην ράχη του όρους με σύμμαχο την καθαρή μέρα μπορεί να δει όλη την Αττική, Ελευσίνα, Θριάσιο, Πάρνηθα.

1ος Αγώνας Downhill στον Παρνασσό

2011-11-15T19:29:00.001+02:00

Κι αφού μαζεύτηκε η ομάς, και το van του Downhill Madness γέμισε, ξεκινήσαμε για τον Πολύδροσο.

Εκεί μας περίμεναν τα καταπληκτικά δωμάτια του Ναϊάδες Village προσφορά της διοργάνωσης.

Την επόμενη μέρα το πρωί, μας ήρθε και το χιόνι, και κάπου εκεί άρχισαν τα βάσανα.

Κρύο και νωπά γάντια δεν είναι και πολύ καλός συνδυασμός. Κι... όταν προστίθενται και 2 ώρες καθυστέρηση στο κρύο, τα πράγματα γίνονται για πολύ προχωρημένους.

Χωρίς σύμμαχο τον καιρό λοιπόν, Σάββατο και Κυριακή, προσπαθήσαμε να δώσουμε τον καλύτερό μας εαυτό για την διοργάνωση.

Δυστυχώς η τύχη το ΣΚ αυτό δεν ήταν με το μέρος μας και έτσι στον αγώνα ένα κλαταρισμένο λάστιχο μας στέρησε την χαρά της κατάταξης.

Εν κατακλείδι, περάσαμε καλά και ελπίχουμε για ακόμα μια αγωνιστική εμπειρία

Έκθεση Κλασικού Ανακατασκευασμένου Ποδηλάτου

2011-10-20T09:52:00.010+03:00

Biscmarck, Raleihg, Goricke και Phillips όλες τους όμορφες και ανακατασκευασμένες bicyclettes από τα παιδιά της Ελασσόνας. Η έκθεσης παρουσιάζεται στο καφενείο "κανάρια" στη Λάρισα που τον άλλο μήνα θα κατηφορίσει προς Athens.

Downhill Madness

2011-10-02T21:01:00.001+03:00

Μας αρέσει το Downhill. Για αυτό το λόγο αποφασίσαμε να φτιάξουμε το Downhill Madness BT.

Γιατί βαρεθήκαμε να διαλύουμε τα αυτοκίνητα μας, γιατί δεν θέλουμε να οδηγούμε αλλά να κάνουμε ποδήλατο, γιατί η βενζίνη έχει πάει στα ύψη, γιατί οι παρέες δεν ‘κολάνε’ πάντα αλλά εμείς θέλουμε να πάμε στο βουνό, γιατί δεν είχαμε μαζί μια σαμπρέλα ή δεν ξέραμε να εξαερώσουμε το φρένο μας..
... Οργανώσαμε λοιπόν ένα van 9 θέσεων με ένα μεγάλο trailer, το εξοπλίσαμε με εργαλεία, ψυγείο, air condition, μικρά snack, energy drinks και λίγα αναλώσιμα, βάλαμε όλη μας την καλή διάθεση και φτιάξαμε το Downhill Madness BT.

Γνωρίζουμε όλα τα μονοπάτια της ευρύτερης περιοχής της Αττικής αλλά και τα πιο μακρινά όπως της Δίρφης, του Παρνασσού, των Καλαβρύτων - την διαβάθμιση δυσκολίας του καθενός, την κατάσταση τους κτλ.

Θα ταξιδέψουμε σε όλα τα μέρη όπου θα διοργανώνονται αγώνες στην Ελλάδα αλλά και στην Βουλγαρία και τις Άλπεις για παρακολούθηση του Παγκοσμίου και για να κάνουμε DH στα ψηλότερα βουνά της Ευρώπης. Άλλωστε η πολυετής μας πείρα στο αντικείμενο (τουρισμός/ DH) κάνει τα παραπάνω να είναι πολύ απλά.

Το πρόγραμμα μας είναι την Τετάρτη στην Πάρνηθα, το Σάββατο στο Αιγάλεω ή στα Καλάβρυτα ή Παρνασσό (ανάλογα με τις συμμετοχές) και την Κυριακή στην Δίρφη/ στο άμεσο μέλλον θα προσθέσουμε την Δευτέρα στον Υμηττό.

Τις καθημερινές (Δευτέρα και Τετάρτη) θα αρχίζουμε στις 15:00 έως το βράδυ, το Σαββατοκύριακο στις 09:30 με επιστροφή το βράδυ. Θα οργανώνουμε και riding nights στις πανσελήνους –βραδινά- με καλά φώτα

Το σημείο συνάντησης την Τετάρτη στην Πάρνηθα στις 15:00 είναι στο τέλος του μονοπατιού (στον πλανόδιο πωλητή μελιού και χόρτων στο αριστερό σας χέρι μετά τις ταβέρνες και πριν το τελεφερίκ). Το Σάββατο για το Αιγάλεω ή τα Καλάβρυτα συναντιόμαστε στον ‘ΓΡΗΓΟΡΗ’ στην Λεωφόρο Αθηνών στο Χαϊδάρι στις 09:30 ενώ για τον Παρνασσό στην γέφυρα της Βαρυμπόμπης στην Εθνική (μπροστά στην καντίνα προς την μεριά της Βαρυμπόμπης) – εδώ, σε αυτή την καντίνα δίνουμε ραντεβού και τις Κυριακές στις 09:30 για την μονοήμερη στην Δίρφη (Στενή Ευβοίας).

Πολύ γρήγορα θα παρέχουμε την δυνατότητα pick up service από το σπίτι σας απλοποιώντας ακόμα πιο πολύ την διαδικασία για εσάς (δεν θα χρειάζεστε καν αυτοκίνητο!!)

Και σύντομα θα σας ενημερώσουμε για τα έκτακτα τριήμερα (λόγω αργιών) σε μέρη όπως το Στόμιο (Λάρισα) ή στην Νάουσα αλλά και για πιο μακρινούς προορισμούς όπως το Sopot ή το Borovets της Βουλγαρίας και το Maribor στην Σλοβενία. Με εμπειρία παρουσίας 4 ετών στο Παγκόσμιο στην Ευρώπη θα οργανώσουμε και μεγαλύτερες εκδρομές για την παρακολούθηση του και πολύ DH για εμάς, πριν και μετά τους αγώνες!

Γνωρίζουμε τα βασικά από βλάβες και διαθέτουμε μια αξιοπρεπή εργαλειοθήκη και μια πτυσσόμενη βάση service ποδηλάτου. Τίποτα δεν πρέπει να χαλάσει μια τέλεια μέρα στο βουνό. Ότι μπορούμε να φτιάξουμε, φτιάχνεται επιτόπου.

Για τους φίλους που δεν έχουν εμπειρία στο Downhill θα ενοικιάζονται DH ποδήλατα (σε 2 μεγέθη) μαζί με ολόκληρο τον εξοπλισμό (κράνος/μάσκα/θώρακα ή suit/ επιαγκωνίδες/ επιγονατίδες) φυσικά κατόπιν συνεννόησης.

Χωρίς ενέργεια δεν γίνεται. Για αυτό το λόγο θα έχετε ένα παγωμένο νερό και ένα energy bar (ή sandwich) από εμάς.

Θυμηθείτε πόσες φορές πήγατε σε μονοπάτι και ήταν γεμάτο νερό ή με διαλυμένα άλματα ή τελείως παρατημένο ή όλα τα παραπάνω? Οι φίλοι μας που περνάνε μέρες στα βουνά σκάβοντας και που χάρις σε αυτούς κάνουμε όλοι downhill, μας ενημερώνουν για την κατάσταση τους
Περιμένουμε requests για μεταφορά ατόμων για σκάψιμο. Απλά πείτε μας για το δικό σας μονοπάτι.

Γνωρίζοντας την καταστροφή που παθαίνουν τα ποδήλατα μας στις μεταφορές κατασκευάσαμε ένα trailer (Southdawgz trailer) για 10 ποδήλατα δοκιμασμένο και ασφαλές.

Όταν κάνουμε ποδήλατο μαζί με καλούς αναβάτες γινόμαστε καλύτεροι. Το Biking Madness BT προσφέρει co-riding/ δείτε πως γίνεται… live.

Και όλα αυτά... Southdawgz approved!

Για κλείσιμο θέσεων επικοινωνείτε είτε μέσω FB είτε τηλεφωνικά με Σωτήρη στο 6945 410066

Βρύση Φυλής - Εκλησάκι Αγ. Παρασκευής

2011-08-21T19:11:00.000+03:00

Άλλη μία ενδιαφέρον διαδρομή, χωμάτινη, στην καμμένη πλευρά της Πάρνηθας, ξεκινάει πάλι από την βρύση της Φυλής.

Το ευχάριστο εδώ είναι ότι η επιστροφή γίνεται από τον ίδιο δρόμο, γλιτώνοντας τα 20 χλμ ανήφορο από Πετρούπολη - Βρύση αν θες.

Εκκίνηση ας πούμε από βρύση, και για ≈3 χλμ μέχρι το Κλιμεντι, όπου και συνεχίζουμε ευθεία πια χωρίς άλλες διασταυρώσεις, για άλλα ≈10 χλμ μέχρι το εκκλησάκι της Αγ. Παρασκευής.

Η επιστροφή έγινε από τον ίδιο δρόμο, αλλά σαν βρέθηκα με συνοδοιπόρους, μου είπαν και μια ωραία εναλλακτική. Από το εκκλησάκι ακολουθάμε τον δρόμο που φεύγει με κατεύθυνση αριστερά, και βρισκόμαστε μετά από λίγο στην άσφαλτο που οδηγεί Δερβενοχώρια, καμιά 40χλμ είπαν.

Στον χάρτη κάτω έχω βάλει τον κύκλο που κάναν τα παιδιά που συνάντησα, ο οποίος είναι πολύ πιο ενδιαφέρον και σύντομα θα τον κάνω κι αυτόν.

Vrisi Filis - Ag Parakeui

http://www.bikely.com/

Πάρνηθα από την Βρύση της Φυλής

2011-08-17T16:16:00.002+03:00

Η βόλτα λοιπόν έχει ως εξής:

Αφετηρία η Πετρούπολη και για 20 χλμ άσφαλτο και ανήφορο, μέχρι την βρύση της Φυλής.

Στο σημείο αυτό υπάρχει και ενημερωτικό υπόμνημα (χάρτης) της δασικής περιοχής την Πάρνηθας με τους χωματόδρομους και τα μονοπάτια.

Ο ανηφορικός χωματόδρομος από την βρύση και μετά, μας βάζει για τα καλά μέσα στο βουνό. Μετά από 2-3χλμ υπάρχει ένα πλάτωμα, εκεί είναι η περιοχή Κλιμέντι.

Υπάρχει κι εδώ ενημερωτική πινακίδα. Στο σημείο αυτό κάνουμε δεξιά κάτω για Αγ. Τριάδα.

Κατηφόρα (επιτέλους) και πράσινο μιας και τώρα είμαστε για τα καλά μέσα στον Εθνικό Δρυμό.

Ο δρόμος διασταυρώνεται και με το μονοπάτι του Σπηλαίου του Πανός, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα (εκ πρώτης όψεως) να το ποδηλατίσεις.

Κάπου εκεί αρχίζει το καμένο κομμάτι που σε ανηφορίζει μέχρι την διασταύρωση για Κεραμίδι.

Από δω υπάρχουν επιλογές για όλα τα γούστα, προσωπικά επέλεξα να πάω από το πρώτο κομμάτι του μονοπατιού, του Αγ. Γεωργίου, να βρώ πάλι τον χωματόδρομο και από κει, να βρεθώ στην άσφαλτο που ανεβαίνει στην Πάρνηθα.

Τερματισμός Πετρούπολη, όλο άσφαλτο μέσα από το Μενίδι και Ζεφύρι.

Σύνολο διαδρομής 50 χλμ.

Βρύση Φυλής - Πάρνηθα

http://www.bikely.com/

Downhill στη Δίρφη!

2011-07-10T22:04:00.000+03:00

Κιάτο - Πάτρα

2011-07-01T12:26:00.003+03:00

Στην άσφαλτο την πέρασα Παρασκευή όλη μέρα

κι είχα παρέα μου καλή πορτοκαλί γαλέρα

από το Κιάτο έφτασα στης Πάτρας το λιμάνι

8ωρο μ'αυτά κι αυτά μα με μακρύ σεργιάνι (130km)

Απ την Παλιά Εθνική Οδό έγινε το πετάλι

μέχρι και τον Οδοντωτό η ομορφιά μεγάλη

τυρόπιτα πολύ νερό και ένα πενηντάρι (αντιηλιακό)

διατηρήσαν ζωντανή του ταξιδιού τη χάρη.

Χαλκιδική very very past years!!! 10/12-6-2006

2011-06-22T19:20:00.001+03:00

Είναι πολλά τα χρόνια,
που σέλα καβαλώ
και τόσες αναμνήσεις
που δεν ματα ξεχνώ..

Πάμε μια ιστορία
να πούμε απ τα παλιά
που απ την Πόλη φύγαμε
καβάλα στα μωρά...

Γνωστές μας οι φιγούρες
πετάλι και χαρά,

μοντέλα.......

οπτασίες.........

χαμόγελο στα αφτιά.

Όλα είναι δρόμος στη ζωή,

μόνος ή

με παρέα,

και ν' αγναντεύεις με χαρά,
γιατι η ζωή ειν' ωραία.

Χιλιάδες χιλιόμετρα δρόμων για ποδήλατα σε όλη την Ευρώπη

2011-06-21T11:33:00.001+03:00

Οταν μας «έσπρωχναν» τις «μπέμπες» με τις σούπερ επιταχύνσεις για να... μποτιλιαριζόμαστε στην Κηφισίας, εκείνοι έδιωχναν τα Ι.Χ. από το κέντρο και καβαλούσαν ποδήλατα.

Διαδήλωση απ' το κίνημα του Ασπρου Ποδήλατου στο Αμστερνταμ Διαδήλωση απ' το κίνημα του Ασπρου Ποδήλατου στο Αμστερνταμ Στο Αμστερνταμ, στο Παρίσι, στη Βαρκελώνη, στο Βερολίνο, παντού στην Ευρώπη, η ποδηλατάδα ξεκίνησε λίγο πιο νωρίς...

Από το 1966 στο Αμστερνταμ

Το Αμστερνταμ είναι η ιστορική πρωτεύουσα του ποδήλατου. Το 1966 μοιράστηκαν για πρώτη φορά δωρεάν ποδήλατα στο λαό. Εμπνευστής του «άσπρου σχεδίου για τα ποδήλατα» υπήρξε ο Luud Schimmelpenninck. Οι θιασώτες αυτής της επαναστατικής ιδέας ήθελαν: «να σταματήσει η τρομοκρατία της ασφάλτου, την οποία ασκεί πάνω μας η μηχανοκίνητη μπουρζουαζία. Καθημερινά θυσιάζονται ανθρώπινες υπάρξεις σ' αυτό το νέο είδωλο των ηλιθίων: το αυτοκίνητο. Το λιβάνι του νέου θεού είναι το μονοξείδιο του άνθρακα και η ασφυξία. Οι εικόνες του είναι οι χιλιάδες μολυσμένοι δρόμοι και πλατείες».

Δίπλα στα κανάλια κυκλοφορούν καθημερινά περίπου 800.000 ποδήλατα. Το συνολικό μήκος των ποδηλατόδρομων της Ολλανδίας ξεπερνά τα 15.000 χιλιόμετρα. Ολοι οι κεντρικοί δρόμοι του Αμστερνταμ έχουν μεγάλα πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομους. Στο κέντρο της πόλης η χρήση αυτοκινήτου μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο. Η δημοτική αστυνομία βάζει συνεχώς νέους περιορισμούς στα Ι.Χ. και οι τιμές στους χώρους στάθμευσης είναι τόσο υψηλές που θεωρούνται απαγορευτικές για το μέσο Ολλανδό.

Νέοι - γέροι, όλοι έχουν το δικό τους ποδήλατο. Αν θες να νοικιάσεις, δίνεις περίπου 10 ευρώ για 24 ώρες. Ομως, θέλει πολλή προσοχή. Στο Αμστερνταμ κλέβουν κατά μέσο όρο ένα ποδήλατο κάθε λεπτό...

Velo και velib και στο Παρίσι

Με μια ιστορική απόφασή του, το δημοτικό συμβούλιο του Παρισιού κατάργησε τον περιφερειακό αυτοκινητόδρομο, το λεγόμενο «δαχτυλίδι», και τον παρέδωσε στους ποδηλάτες. Το σύνθημά τους: «κινούμαστε αθόρυβα και καθαρά». Το Παρίσι διαθέτει 371 χιλιόμετρα ποδηλατόδρομων παράλληλα με τις 16 υπόγειες γραμμές μετρό (RATP), το σιδηρόδρομο (SNCF), το ευρύ δίκτυο λεωφορείων και τις γραμμές του τραμ. Κάθε Κυριακή, οι δρόμοι γύρω από τον Σηκουάνα είναι κλειστοί για τα αυτοκίνητα. Επιτρέπεται να κυκλοφορούν μόνο πεζοί, ποδήλατα και πατίνια...

Από τον Ιούλιο του 2007 υλοποιείται στην πόλη του φωτός το πρωτοποριακό πρόγραμμα «velib» (velo = ποδήλατο και liberte =ελευθερία). Διαθέτει 10.648 ποδήλατα, τα οποία βρίσκονται σε 750 σημεία της πόλης. Εμπνευστής του προγράμματος ήταν ο πρώην δήμαρχος της πόλης Μπερτράν Ντελανοέ. Τελευταία, λειτουργεί ακόμη μία παρόμοια υπηρεσία: η «Le Velo» με 1.000 ποδήλατα και 130 σημεία διάθεσης.

Δώδεκα χιλιάδες δημοτικά ποδήλατα είναι διάσπαρτα σύμφωνα με τις ανάγκες κυκλοφορίας σε 880 σημεία - κόμβους της πόλης κοντά στο μετρό. Κάθε 300 μέτρα συναντάς κι έναν κόμβο. Η πρώτη μισή ώρα είναι δωρεάν. Μπορείς να προμηθευτείς ημερήσια κάρτα απεριόριστων διαδρομών με 1 ευρώ, εβδομαδιαία με 5 ευρώ και ετήσια με 29 ευρώ. Νοικιάζεις από οποιοδήποτε σταθμό του μετρό ένα ποδήλατο και το αφήνεις σε άλλο σταθμό, χωρίς καμία δέσμευση, 7 ημέρες την εβδομάδα, από τις 6 το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα. Το 4% των Παριζιάνων έχει κλειδώσει το αυτοκίνητο και κινείται μόνο με ποδήλατο.

Τα ποδήλατα είναι σύγχρονα, ασφαλή και η διαχείριση της κυκλοφορίας τους γίνεται από ένα κεντρικό πληροφοριακό σύστημα. Απ' αυτό μπορεί να εντοπιστεί κάθε ποδήλατο σε πραγματικό χρόνο. Ο κεντρικός υπολογιστής ενημερώνεται αυτόματα όταν ένας σταθμός έχει έλλειψη από ποδήλατα και στέλνει σήμα για επανατροφοδότηση ανάλογα με τις ανάγκες του.

Το μοντέλο του Παρισιού αντέγραψαν κι άλλες ευρωπαϊκές πόλεις: το Βερολίνο, η Βιέννη, το Λονδίνο, η Βαρκελώνη, το Στρασβούργο. Στο Στρασβούργο μάλιστα υπάρχουν ποδήλατα που... σου μιλάνε! Προορίζονται αποκλειστικά για τουρίστες, «ξέρουν» ξένες γλώσσες και σου παρουσιάζουν τα σημαντικότερα μνημεία της πόλης.

Bicing στη Βαρκελώνη

Στη Βαρκελώνη τα τελευταία χρόνια λειτουργεί ένα από τα πιο σύγχρονα δίκτυα ποδηλατόδρομων, μήκους εκατοντάδων χιλιομέτρων, με ξεκάθαρη διαγράμμιση για να διευκολύνονται οι ποδηλάτες. Η δημοτική αστυνομία είναι ιδιαίτερα αυστηρή. Φροντίζει για την ασφάλεια και ρίχνει κλήσεις σ' όποιον παραβιάζει τους ποδηλατόδρομους. Οι Καταλανοί εμπνεύστηκαν από το γαλλικό velib και δημιούργησαν το αντίστοιχο δίκτυο - υπηρεσία: το «Bicing». Για να γίνεις μέλος στο δίκτυο πληρώνεις μια συμβολική συνδρομή και μ' αυτό τον τρόπο έχεις άμεση πρόσβαση στα 3.000 ποδήλατα που είναι τοποθετημένα σε 200 αυτοματοποιημένους σταθμούς. Καβαλάς ένα για όση ώρα το χρειάζεσαι και μετά το αφήνεις σε κάποιον σταθμό για να το παραλάβει ο επόμενος.

Ηταν τέτοια η επιτυχία του εγχειρήματος που τους πρώτους έξι μήνες μέσω Διαδικτύου γράφτηκαν 80.000 μέλη. Συνολικά, τον πρώτο καιρό εφαρμογής του Bicing, οι ποδηλάτες - μέλη του έκαναν ένα εκατομμύριο διαδρομές.

Αουτομπαν στη Γερμανία

Radlen Β-1 θα ονομάζεται ο μεγαλύτερος ποδηλατόδρομος ταχείας κυκλοφορίας της Ευρώπης, που κατασκευάζεται στην κοιλάδα του Ρουρ στη Γερμανία. Θα είναι η πρώτη οδός ταχείας κυκλοφορίας διπλής κατεύθυνσης αποκλειστικά για ποδηλάτες με μήκος 60 χιλιόμετρα, πλάτος 5 μέτρα και θα ενώνει το Ντόρτμουντ με το Ντούισμπουργκ, τα δύο πολυπληθή αστικά κέντρα της κοιλάδας του Ρουρ, στη Βόρεια Ρηνανία - Βεστφαλία, όπου κατοικούν και μετακινούνται περισσότεροι από 2 εκατομμύρια άνθρωποι. Η Radlen Β-1 θα στρωθεί όλη με άσφαλτο, δεν θα έχει κλίση σε κανένα σημείο της ούτε κλειστές στροφές. Οι διασταυρώσεις θα περιοριστούν στις απολύτως απαραίτητες, ενώ σε όλο το μήκος θα υπάρχει φωτισμός. «Είναι μοναδικό σχέδιο στο είδος του», δηλώνει στην εφημερίδα «Λα Ρεπούμπλικα» ο Γιενς Χάπκε, επικεφαλής της ομάδας που έχει αναλάβει την εκπόνηση της μελέτης.

Η «άουτομπαν της ορθοπεταλιάς» θα κινείται παράλληλα με την άουτομπαν Α40, που αποκαλείται ειρωνικά «άουτομπαν των σαλιγκαριών» λόγω των συνεχών μποτιλιαρισμάτων που δημιουργούν στις ώρες αιχμής ατελείωτες ουρές χιλιομέτρων. Με αποτέλεσμα η μέση ωριαία ταχύτητα να κατέβει στα 31 χιλιόμετρα την ώρα, όταν ο μέσος όρος στους γερμανικούς αυτοκινητόδρομους είναι 51,3 χιλιόμετρα.

Με τον Radlen Β-1 θα αποσυμφορηθεί όλο το δίκτυο των αυτοκινητόδρομων μήκους 340 χιλιομέτρων και τα οφέλη για το περιβάλλον θα είναι μεγάλα, σε μια περιοχή που είναι ιδιαίτερα επιβαρημένη απ' τη βαριά βιομηχανία.

Τα 60 χιλιόμετρα του πρώτου κλειστού ευρωπαϊκού ποδηλατόδρομου ταχείας κυκλοφορίας θα αποτελέσουν την κεντρική ραχοκοκαλιά τού υπάρχοντος εκτεταμένου δικτύου ποδηλατόδρομων συνολικού μήκους 7.700 χιλιομέτρων, για το οποίο το κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας - Βεστφαλίας έχει επενδύσει ήδη 1,4 δισ. ευρώ.

Πηγή enet.gr

Νυχτερινή Ποδηλατοβόλτα.

2011-05-27T13:58:00.010+03:00

Κάθε Πέμπτη 10:00 το βράδυ κεντρική πλατεία για βόλτες στο πανέμορφο L.A. απο του ποδηλάτες Λάρισας...

Προβολή Ποδηλατόδρομοι Λάρισας σε χάρτη μεγαλύτερου μεγέθους

Λίμνη Αλιάκμονα (Πολυφύτου) No 2

2011-05-11T00:52:00.003+03:00

3 λαλόυν & ένας γαυγίζει...

Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικά μας είναι....

Και ξανά ξανά πεταλάρε τραβά...

Και άλλα πολλά τέτοια συνθήματα χαράς και αλληλο- κατανόησης, σεβασβού και ρίγης, λαχτάρας και ικανοποίησης μας συντρόφεψαν στην κάλλιο αργά παρά ποτέ δίημερη εκδρομούλα μας στην ( ξαναποδηλατισμένη) λίμνη Πολυφύτου Κοζάνης.....

Το σχέδιο είχε ως εξής....

Πάμε να δούμε τί γίνεται, μιας και πολύς καιρός έχει περάσει....

Πάμε κι ότι είναι ας γίνει μια ηρωική έξοδο από τα καθημερινά και συνηθισμένα...

Πάμε....... ρε γμτ.....

Και η συνταγή πέτυχε, σαν να μην πέρασε μια μέρα, από τότες, μηχανικά, ξαφνικά όλα μπήκαν στη θέση τους. Το μυαλό έκανε restore στην εκδρομο εποχή και χωρίς πολύ κατανάλωση φαιά ουσίας έπραξε τα δέοντα.

Πράγματα εξοπλισμός ξεχονιάστηκαν ξεσκονίστηκαν και φορτώθηκαν.

Τηλέφωνα παιχτήκαν, βενζίνη και αέριο κάηκε.....

Και τσουπ, αφού συναντηθήκαμε, άρχισε σιγά σιγά να μας παρασύρει η γλυκιά κατηφόρα από Κοζάνη προς Αιανή.

Με νέο σχήμα αυτή τη φορά... Απολαύσαμε την μαγεία της ποδηλατοεκδρομής.

Άνοιξη Φύση Freddy ήταν οι ξεχωριστοί παράγοντες που απογείωσαν τα ήδη πολύ ευχάριστα συναισθήματά μας.

Η διαδρομή εκπληκτική με σύμμαχο τον καλό καιρό την άπαιχτη συντροφιά και το τοπίο κάναμε 62 χλμ μέχρι την αποθέωση της ημέρας, τον Καταρράχτη του Βελβεντού, όπου και κατασκηνώσαμε.

Το σκηνικό γνώριμο.... 5 αστέρι φιλοξενία στην αγκαλιά της φύσης, γκουρμέ απολαύσεις από barilla και trata και ξάπλες στα πουπουλ........ένια μας sleeping bags.

Στα ίδια επίπεδα κύλησε και η δεύτερη μέρα, διασχίσαμε το φράγμα της λίμνης και ανηφορήσαμε προς Ήμερα για να κλείσουμε τον κύκλο της...

Έναν κύκλο κλείσαμε, κι έναν ελπίζω να ανοίξαμε ξανά!!!

Κοζάνι

http://www.bikely.com/

Φεγγάρι στη Ρόδα 3

2011-03-22T19:21:00.005+02:00

Μάιος του 2010
Πανσέληνος στο κέντρο των Χανίων και το παιχνίδι αρχίζει...
Όποιος το έζησε θέλει να το ξαναζήσει...
το 2011 ...στην πανσέληνο του Μαίου

από τους ΠοδηΛάΤρεις

Τι κάνεις τον Ιούνιο ντάρλιν?

2011-03-17T00:07:00.002+02:00

Προβολή μεγαλύτερου χάρτη

Λονδίνο - Boris Bikes

2011-01-08T08:35:00.003+02:00

Πριν από έξι μήνες, οι Λονδρέζοι οδηγοί εκλήθησαν να λάβουν μέρος σε ένα φιλόδοξο πείραμα: να αφήσουν τα αυτοκίνητά τους, αλλά και τα μέσα μεταφοράς, και να νοικιάσουν ποδήλατο για τις μετακινήσεις τους στο κέντρο.
Το πρόγραμμα ονομάστηκε Barclays Cycle Hire (καθότι χορηγός είναι η ομώνυμη τράπεζα), όμως οι περισσότεροι το ξέρουν πλέον ως Boris Bikes, δηλαδή «ποδήλατα του Μπόρις», προς τιμήν του δημάρχου Τζόνσον.
Πέτυχε λοιπόν το πείραμα; Τα αποτελέσματα της πρώτης εξαμηνιαίας έκθεσης δεν αφήνουν περιθώριο αμφιβολίας. Μέχρι στιγμής, 100.000 άνθρωποι - στην πλειονότητά τους κάτοικοι Λονδίνου - έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα προκειμένου να ενοικιάζουν ποδήλατα προς 3 στερλίνες τη φορά, ενώ καθημερινά πραγματοποιούνται πάνω από 20.000 διαδρομές. Έξι στους δέκα νέους ποδηλατιστές λένε ότι σταμάτησαν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο ή μετρό και λεωφορείο.
Σε ό,τι αφορά το προφίλ των ποδηλατιστών - με βάση δείγμα 3.700 ανθρώπων- οι περισσότεροι είναι λευκοί και υψηλόμισθοι άνδρες ηλικίας 25 με 44 ετών. Έξι στους δέκα έχουν ετήσιο οικογενειακό εισόδημα άνω των 60.000 ευρώ, ενώ μόλις το 5% κερδίζουν λιγότερα από 24.000 ευρώ. Σχεδόν 9 στους 10 χρήστες είναι Βρετανοί ή Ιρλανδοί.
Πολλοί από τους ερωτηθέντες ζουν έξω από το Λονδίνο, κάτι που καταδεικνύει ότι χρησιμοποιούν το ποδήλατο για το τελευταίο σκέλος της διαδρομής τους προς τη δουλειά. Οι περισσότεροι δήλωσαν ότι πριν ενταχθούν στο πρόγραμμα χρησιμοποιούσαν το μετρό, ενώ πολλοί είναι και αυτοί που προτίμησαν το ποδήλατο σε βάρος του λεωφορείου, εκφράζοντας ίσως έτσι και τη δυσαρέσκειά τους για την υψηλή τιμή των εισιτηρίων. Ενδιαφέρον έχει επίσης ότι 3 στους 10 ποδηλατιστές μέχρι πριν από λίγους μήνες χρησιμοποιούσαν... τα πόδια τους για τις διαδρομές τους μέσα στο Λονδίνο.
Εκτός από το όφελος για περιβάλλον και την τσέπη, πολλοί φαίνεται πως σκέφτηκαν ότι τα «ποδήλατα του Μπόρις» θα μπορούσαν να οδηγήσουν και σε βελτίωση της φυσικής τους κατάστασης. Έξι στους δέκα δήλωσαν ότι χάρη στο πρόγραμμα όχι μόνο χρησιμοποιούν για πρώτη φορά ποδήλατο - συστηματικά- αλλά έχουν αντικαταστήσει με αυτό τα μέσα μεταφοράς.
Όσο για το λόγο που οδήγησε 100.000 ανθρώπους σε αυτήν την απόφαση, σχεδόν 7 στους 10 δήλωσαν ότι το χρησιμοποιούν για τις διαδρομές τους από και προς τη δουλειά, ενώ πολύ λιγότεροι απάντησαν πως το θέλουν για βόλτες και για ψώνια. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι περισσότερες διαδρομές, σύμφωνα με την έρευνα της υπηρεσίας μεταφορών της δημαρχίας, διαρκούν 10-30 λεπτά, ενώ το σύστημα είναι δωρεάν για την πρώτη μισή ώρα.
Πηγή naftemporiki.gr

Ο Κωστας Μαρτζεκης γυρναει την Ελλαδα με ενα ποδηλατο

2010-07-29T09:13:00.004+03:00

.. είναι το μήνυμα που θα έχει στο πίσω μέρος της μπλούζας του, ο Κώστας Μαρτζέκης σε όλο του το εγχείρημα να γυρίσει την Ελλάδα με το ποδήλατό του.. Την Κυριακή, 25 Ιούλη, με αφετηρία την Θεσσαλονίκη θα ξεκινήσει για να διανύσει 1700 χιλιόμετρα μεταφέροντας μήνυμα αλληλεγγύης και ενότητας, περνώντας από τις 32 πόλεις που θα συναντήσει, για να καταλήξει και πάλι στην γενέτειρα του, έπειτα από 20 μέρες συνεχούς ποδηλασίας…
Στόχο του έχει με αυτό το εγχείρημα να διαδώσει τον ποδηλατικό τουρισμό και να μεταφέρει την ιδέα του BikeRespect σε όλη την Ελλάδα
Το Κώστα Μαρτζέκη τον γνωρίσαμε τον τελευταίο χρόνο ως οδηγό του ποδηλάτου Ταξί (Ταξίλατου). Με την ελπίδα του να δει μια πόλη πιο ανθρώπινη, προσέφερε στους συμπολίτες του, ΔΩΡΕΑΝ βόλτες με το Ταξίλατο και ακολουθούσε τις βόλτες του BikeRespect, με ξεχωριστή συνέπια και αφοσίωση.
Η διαδρομή του Κώστα είναι η εξής:
Θεσσαλονίκη-Έδεσσα-Αμύνταιο- Καστοριά- ΄Αργος Ορεστικό- Κόνιτσα- Ιωάννινα- Άρτα- Αμφιλοχία- Αγρίνιο- Μεσολόγγι- Αντίρριο- Ρίο- Πάτρα- Αμαλιάδα- Πύργος- Κυπαρισσία- Καλαμάτα- Σπάρτη- Ναύπλιο- Αργος- Μυκήνες- Κόρινθος- Μέγαρα- Ελευσίνα- Χαλκίδα (οδική απόσταση 1.218 χλμ) κι από εκεί Πειραιάς-Μυτιλήνη και Αλεξανδρούπολη- Κομοτηνή -Ξάνθη- Καβάλα και Ασπροβάλτα, προτού επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη.
Μπορείτε να βοηθήσετε την προσπάθεια του Κώστα, αν τον υποδεχτείτε σε μία από τις παραπάνω πόλεις, προσφέροντάς του κουράγιο και ένα πιάτο φαγητό.
Επικοινωνήστε μαζί του στο 6989062562 για να ενημερωθείτε για την σχετική ώρα διέλευσης από την περιοχή σας και να έρθετε σε συνεννόηση, για να τον υποδεχτείτε με ποδήλατο ή χωρίς. Αυτό θα ήταν μια τεράστια βοήθεια στο εγχείρημα του!
Ελπίζουμε να είστε στον δρόμο του και να τον βοηθήσετε να τα καταφέρει.!
Απο την mailing list του bike respect

Και η ανταπόκριση από την Ελευθερία της Ηπείρου
Στα Γιάννινα έφτασε χθες ο 31χρονος Κώστας Μαρτζέκης, που κάνει το γύρο της Ελλάδας με ποδήλατο
Ποιος έχει ανάγκη τη βενζίνη;
Την ώρα που οι οδηγοί ΙΧ βρίσκονται σε κατάσταση πανικού κυνηγώντας την τελευταία σταγόνα βενζίνης, υπάρχει και κάποιος που δεν αγχώνεται καθόλου. Ο λόγος για τον 31χρονο Κώστα Μαρτζέκη, ο οποίος ξεκίνησε στις 24 Ιουλίου από τη Θεσσαλονίκη να κάνει το γύρο της Ελλάδας με ποδήλατο και χθες, μετά από τέσσερις μέρες, έφτασε στα Γιάννινα.
Στόχος του, όταν ξεκίνησε, ήταν να διανύσει τη διαδρομή σε περίπου 20 ημέρες, με μόλις 300 ευρώ και 60 μπουκάλια νερό.
Βέβαια, στην πορεία φαίνεται πως ο στόχος θα υπερκαλυφθεί, καθώς ο τολμηρός ποδηλάτης από τη Θεσσαλονίκη καλύπτει μεγαλύτερη χιλιομετρική απόσταση απ’ ότι υπολόγιζε και έχει εκμηδενίσει σχεδόν το κόστος.
«Υπολόγιζα να καλύπτω 80 χλμ. την ημέρα, αλλά διανύω απόσταση 130-150 χλμ. Αν τα πράγματα πάνε καλά μπορεί το ταξίδι να βγει λιγότερο από 20 ημέρες», σημείωσε και πρόσθεσε πως χάρη στη φιλοξενία απλών πολιτών στη διαδρομή έχει ξοδεύσει μόνο 17 ευρώ σε 4 ημέρες.
Το ταξίδι είναι αρκετά επίπονο, καθώς απαιτεί μεγάλες αντοχές, τόσο σωματικές, όσο και ψυχικές. Και ήδη ο Κώστας Μαρτζέκης αντιμετώπισε τις πρώτες δυσκολίες στο κομμάτι από την Καστοριά μέχρι τα Γιάννινα, λόγω των μεγάλων υψομετρικών διαφορών.
Το ταξίδι είναι και σε ένα βαθμό επικίνδυνο, λόγω κυρίως των συνθηκών στους ελληνικούς δρόμους, αλλά και των απρόσεκτων οδηγών. Γι’ αυτό ακριβώς το λόγο ο Κώστας επέλεξε να μην κινηθεί σε κλειστούς αυτοκινητοδρόμους, όπως η Εγνατία Οδός, αλλά κυρίως σε παλιές εθνικές οδούς και στο επαρχιακό δίκτυο, όπου ο κυκλοφοριακός φόρτος είναι περιορισμένος και οι ταχύτητες σχετικά μικρές.
Ο στόχος του ταξιδιού του είναι τριπλός. Είναι η πρόκληση να δοκιμάσει τις δυνάμεις του, να δείξει πως με το ποδήλατο μπορείς να διανύσεις χιλιάδες χιλιόμετρα με ελάχιστο κόστος, αλλά κυρίως μέλημά του είναι η προώθηση του λεγόμενου «ποδηλατικού τουρισμού», που στην Ελλάδα είναι ακόμη σχεδόν άγνωστο είδος, αλλά στο εξωτερικό είναι διαδεδομένος ακόμη και μεταξύ ανθρώπων μεγαλύτερων ηλικιών.
«Ο κόσμος που με συναντά στο δρόμο με ρωτά αν είμαι από το εξωτερικό, καθώς του φαίνεται ιδιαίτερα περίεργο να συναντούν έναν ποδηλάτη σε μια εθνική οδό. Στόχος μου είναι να δείξω πως υπάρχει και αυτή η μορφή εναλλακτικού τουρισμού», σημειώνει.
Στο ποδήλατό του μεταφέρει εφόδια βάρους 15 κιλών, μεταξύ των οποίων ξηρά τροφή για έκτακτες ανάγκες, ένα φαρμακείο και τη μικρή σκηνή, στην οποία διανυκτερεύει.
Παρέα του στο ταξίδι είναι και ο φωτογραφικός του φακός, ώστε να αποτυπώσει διάφορες περιοχές της χώρας, σε ένα φωτογραφικό κολάζ-αφιέρωμα για όλη την Ελλάδα.
Το ποδήλατο για τον Κώστα Μαρτζέκη δεν είναι μόνο ένα μέσο για να ταξιδεύει και να γνωρίσει την Ελλάδα, κάνοντας νέους φίλους. Είναι η καθημερινότητα. Στο πλαίσιο της ποδηλατικής ομάδας "BikeRespect", ο 31χρονος Κώστας οδηγεί στη Θεσσαλονίκη την τελευταία διετία το "Ταξίλατο".
Ένα ποδήλατο-ταξί που μεταφέρει τους πολίτες στους δρόμους της συμπρωτεύουσας και μάλιστα χωρίς κόμιστρο. Για όσο διαρκεί το ταξίδι του, το "Ταξίλατο" παραμένει σταθμευμένο.
Η διαδρομή
Ο 31χρονος Κώστας θα διανύσει 1.700 χιλιόμετρα και θα περάσει από τουλάχιστον 33 πόλεις, χωριά και νησιά της Ελλάδας. Θεσσαλονίκη - Έδεσσα - Αμύνταιο - Καστοριά - Άργος Ορεστικό - Κόνιτσα - Γιάννινα - Άρτα - Αμφιλοχία- Αγρίνιο - Μεσολόγγι - Αντίρριο - Ρίο- Πάτρα - Αμαλιάδα - Πύργος - Κυπαρισσία - Καλαμάτα - Σπάρτη - Ναύπλιο - Άργος - Μυκήνες - Κόρινθος - Μέγαρα- Ελευσίνα, και από εκεί Πειραιάς - Μυτιλήνη και Αλεξανδρούπολη - Κομοτηνή -Ξάνθη - Καβάλα και Ασπροβάλτα, προτού επιστρέψει στη Θεσσαλονίκη.
«Επικίνδυνοι οδηγοί, νεκρά ζώα, κρύο, ταλαιπωρία, αλλά και όμορφη φύση», σημειώνει περιγράφοντας τις μέχρι τώρα εμπειρίες του.

«Αφού τα καταφέρνω εγώ, μπορείς και εσύ»

Καλό Ε?

2010-07-09T14:25:00.003+03:00

Φεγγάρι στη Ρόδα ΙΙΙ

2010-05-27T00:22:00.005+03:00

Φεγγάρι στη Ρόδα ΙΙΙ το παζλ του κόκκινου Υμένα
Ένα παιχνίδι... στα Χανιά με ...πανσέληνο
από τους Ποδηλάτρεις
Και το βίντεο από το περσινό...

Πρώτη βόλτα στα Χανιά

2010-05-10T23:26:00.014+03:00

Δευτέρα πρωί και ενώ η πόλη δούλευε... κάποιοι είχαν ρεπό και αποφάσισαν να κάνουν επιτέλους την πρώτη βόλτα - ξεκλείδωμα στην κρήτη.

Ετσι νωρίς το πρωί οι κόκκινες τσαντούλες βγήκαν από την κρυψώνα τους φορτώθηκαν στη σχάρα και όλοι μαζί πήραμε τον κατήφορο για την πόλη των Χανίων και στη συνέχεια για τις παραλίες στα δυτικά της. Η διαδρομή είναι όλη παραλιακή και χωρίς ιδιαίτερες ανηφόρες, μέσα στο τουριστικό κομμάτι του νομού. Περνάει από Αγία Μαρίνα, Πλατανιά, Μάλεμε και καταλήγει στο Κολυμπάρι, στην αρχή της χερσονήσου Σπάθα.
Η ζέστη αρκετή για την εποχή και τα καταλύματα παρατεταγμένα και καλογιαλισμένα ετοιμα να δεχτούν τον καλοκαιρινό τουρισμό. Προς το παρόν επικρατεί η euro-καπί σεζόν και οι ρυθμοί είναι πολύ ήρεμοι, πριν το μεγάλο ντου που θα αλλάξει τα πάντα στην περιοχή.
Τα χρώματα λόγω εποχής πολύ έντονα και τα λουλούδια στα φόρτε τους, η θάλλασσα σκέτος πειρασμός και μια βουτιά επιβάλεται κατα το μεσημέρι.

70 χλμ όλη η βόλτα με την τελευταία ανάβαση από τα χανιά μέσω χαλέπας να λιώνει την γάμπα καταμεσήμερο!
Το ξεκλείδωμα πλέον έγινε...
Viva my Bicycletta

η βόλτα στο bikely.com

Δίρφυ DH

2010-04-20T12:40:00.004+03:00

Παρνασσός DH

2010-04-12T07:58:00.010+03:00

Parnasos
Find more Bike Rides in Αμφίκλει&a, '>http://

Καλάβρυτα DH

2010-03-28T19:47:00.016+03:00

Ήρθε λοιπόν η ώρα να νοιώσουμε και λίγο Ευρωπαίοι!!!

Μια πολύ καλή προσπάθεια έχει αρχίσει να φουντώνει την φαντασία μας. Στο χιονοδρομικό των Καλαβρύτων, έχει αρχίσει το ποδήλατο να παίρνει τα πάνω του, μιας και σου δίνεται η δυνατότητα, να το πάρεις μαζί σου στο lift και να κατέβεις απ΄ όπου μπορείς.
Ακόμα καλύτερη, είναι και μια μικρή διαδρομούλα με κανα δυο burms και 2 αλματάκια που ευκολα και γρήγορα σε κατεβάζουν πάλι στην αφετερεία.

Μαζευτήκαμε, πήγαμε περάσαμε υπέροχα, μα καλυτερότερα, όταν στην προσγείωση ενός άλματος, μπήκε το fun bag και άρχισε το πραγματικό παιχνίδι.

Από Πάρνηθα Χασιά

2010-03-04T14:17:00.003+02:00

Γεράνια

2010-02-04T20:03:00.012+02:00

Επανάληψη μήτηρ πάσης μαθήσεως.

Πάλι με χρόνια με καιρούς πάλι δικιά μας θα ναι. Σκεπτόμενοι την ποδηλατική εκδρομή, που φαντάζει σαν να ΄ναι όνειρο πιά. Κι όμως ήτανε Σάββατο πρωί που ο Γιάννης κι εγώ μαζί καβαλήσαμε παρέα στου Λουτρακίου τη ψυχή. Στα γεράνια δις για μένα johny's η παρθενική πεταλάραμε σε λέω μέχρι και την κορυφή. Με τα πεύκα συντροφιά μας το ρυάκι μουσική κάναμε σου λέω κύκλο που τα βρίσκουν οι τρελοί.

Kelly's Magic

2009-11-04T16:06:00.034+02:00

Θυμάμαι ο Ανδρέας μου είχε πει! "Όποιος δεν κάνει πολύ ποδήλατο, προσπαθεί τουλάχιστον να το παίζει ποδηλάτης". Η αλήθεια είναι πως για μία μεγάλη περίοδο, ούτε ποδηλάτης το έπαιζα, ούτε ποδήλατο έκανα. Μια δυο βόλτες όμως ήταν αρκετές για να ξεσκονίστεί η μνήμη , να βράσει το αίμα και να πρηστεί η γάμπα. Σταμάτησα τα τσιγάρα του καφέ, τις μπύρες με το φαγητό με, τις μπύρες με το τσιγάρο, τις μπύρες με την παρέα, με την στεναχώρια, με την μπάλα, γενικά τις μπύρες και άρχισα να μπαίνω πάλι σε ποδηλατική φιλοσοφία. Για να ολοκληρώσω την καινούργια αρχή στον Ποδηλατικό κόσμο, έψαξα να βρώ ένα καλό κίνητρο. Το δεύτερο που μου πέρασε από το μυαλό (το πρώτο ήταν ένα καινούργιο ποδήλατο) ήταν να κάνω το mountainάκι μου καινούργιο, μιας και οι ταχύτητες δεν δούλευαν ήταν και παλιός ο δισκοβραχίονας.

Αρχισα ευθύς αμέσως το λύσιμο και κι πάνω μου ήρθε η έμπνευση. Δεν το περνάω λέω κι ένα ωραίο χρωματάκι να γίνει το ποδήλατο πραγματικά καινούργιο? Έτσι κι έγινε λοιπόν κατσαβίδια, εξολκείς και αλενάκια πήραν μπροστά κα το ποδηταξιδεμένο mountainάκι μου έμεινε σκελετός, φρένα τιμόνι ντίζα σέλας και ρόδες. Όλα τα άλλα πήγαν στην ανακύκλωση. Άρχισε το σερφάρισμα στο internet για τα καινούργια ανταλακτικά. Η απόφαση ήταν περισσότερο πρακτική. Αποφάσισα να φορέσω την σειρά SLX μιας που είναι αξιοπρεπέστατη και στην τιμή και σε αντοχή. Πάνω στην αναζήτηση των ανταλακτικών και συνεπαρμένοσ από τα πολλά όμορφα γκατζετάκια που έβλεπα στο internet, ήρθε κι άλλη ιδέα. Μαύρο-Χρυσό. Αυτό είπα θα είναι το χρώμα του ποδηλάτου.

Βρήκα λοιπόν πως μια χρυσή μεσαία τριβή, χρυσό σφηχτήρα σέλας και QR αποφάσισα και που θα είναι το ποδήλατο χρυσό και που μάυρο και στρώθηκα στην δουλειά. Άρχισε λοιπόν το βάξιμο. Πρώτη έπεσε διαβρωτικό χρώματος. Τρίξιμο στα σημεία και στρώσιμο με αστάρι αλουμινίου.

Πάλι τρίξιμο. Αφού ξανακρεμάστηκε άρχισε το βάψιμο.Μαύρο, χρυσό σπρέι, σακούλες και χαρτοταινία, αγκάλιασαν πολάκις το σκελετό για να επιτευχθεί όσο το δυνατόν το καλύτερο αποτέλεσμα. Όταν ο σκελετός τελείωσε, έβγαλα την στολή του μπογιατζή και φόρεσα αυτή του μηχανικού, για να πιάσω πάλυ τα κατσαβίδια τους κόφτες και τους εξολκείς,

για να γίνει αυτό που βλέπετε παρακάτω.

Ο γύρος του κόσμου σε 80 μέρες!!!

2009-10-07T15:27:00.009+03:00

Γάλλος αθλητικογράφος έκανε το γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες, πραγματώνοντας το φανταστικό ταξίδι του Ιουλίου Βερν...

O 37χρονος Γάλλος αθλητικογράφος και φανατικός ποδηλάτης Γκιγιόμ Πρεμπουά είχε εδώ και χρόνια μόνο μία σκέψη στο μυαλό. Να πραγματοποιήσει ένα ταξίδι το οποίο υπήρχε μόνο στη φαντασία του Ιουλίου Βερν: τον γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες. Η μόνη διαφορά θα ήταν ότι ο σύγχρονος «Φιλέας Φογκ» θα ακολουθούσε τα ίχνη του ινδάλματός του πάνω σε ένα ποδήλατο. Τελικά τα κατάφερε.
Επέστρεψε στο Παρίσι, έχοντας διασχίσει την Ευρώπη, την Ινδία, την Αυστραλία και τη Βόρεια Αμερική. Πήρε μολύβι και χαρτί. Μέσα από τις σελίδες της γαλλικής εφημερίδας «Le Μonde», η οποία δημοσίευε καθημερινώς το «ημερολόγιο ποδηλάτου», ο κ. Πρεμπουά απηύθυνε ανοιχτή επιστολή στον ήρωα του Ιουλίου Βερν: «Αγαπητέ Φιλέα, με ικανοποίηση σας ανακοινώνω ότι ολοκλήρωσα τον γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες με ποδήλατο στις 25 Σεπτεμβρίου 2009, στις 16.40 ακριβώς. Ναι, έζησα την ίδια τρελή πρόκληση με εσάς, διανύοντας 13.156 χιλιόμετρα στον όμορφο πλανήτη μας με τον εξής καταμερισμό: 69 διαδρομές (ημερήσιος μέσος όρος ποδηλασίας 190,6 χλμ.), πέντε ημέρες ανάπαυσης και έξι ημέρες για τις ενδιάμεσες μετακινήσεις. Επιτρέψτε μου να υπογραμμίσω το εξής: Μιλάμε πολύ για την οικολογία στις ημέρες μας, αλλά οι μόνοι που δεν ρυπαίνουν, οι ποδηλάτες, δεν γίνονται καθόλου σεβαστοί. Δεν είναι παράξενο;

http://www.sigmalive.com

Tour de Tourk!!! 25/6/09 - 5/7/09

2009-08-17T12:58:00.001+03:00

Η φετινή μας καλοκαιρινή περιπέτεια έμελλε να λέγεται Tour de Tourk.
Μετά από μια βδομάδα με τις κλασικές ετοιμασίες (ρούχα, τρόφιμα, ποδηλατικά, φωτογραφικά και μουσικές), φτάσαμε την παρασκευή στην Αλεξανδρούπολη, άλλοι με αμάξι και άλλοι με λεωφορείο. Αφού βολευτήκαμε εκεί το βράδυ (Να ναι καλά ο Γρηγόρης και ο Κώστας ) την επόμενη το πρωί με 3 ποδήλατα φορτωμένα στο punto φτάσαμε στις 10 περίπου στα Ελληνοτουρκικά σύνορα, στους Κήπους.

Περάσαμε από την μπλε... στην κόκκινη γέφυρα και το ταξίδι μας άρχισε!!!
Ξεκινήσαμε πετάλι στις 10:30 και ακολουθώντας το κεντρικό διανύσαμε γρήγορα τα πρώτα χλμ. Και να σου το πρώτο φούιτ...από τον συνήθη ύποπτο Νικόλαο...μόλις στα 15 χλμ...(δεν θυμάμαι πόσα ακόμα...) Το τοπίο γύρω αγροτικό και στρίβοντας προς τα χωριά ακόμα φτωχότερο. Αυτό που αντικρίσαμε πάντως με την ευρωπαϊκή Τουρκία ήταν μεγάλη φτώχεια, οδικό δίκτυο σε κακή κατάσταση και αγροτικά μέσα παλαιών δεκαετιών.
Αν και οι εικόνες και η επαφή με τα χωριά ήταν καλή εμπειρία, η παράκαμψη αυτή αποδείχτηκε πολύ χρονοβόρα και ένας μεγάλος κύκλος, έτσι αποφασίσαμε αυτό να μην επαναληφθεί.

Αφού καταφέραμε και βγήκαμε ξανά στον κεντρικό πεταλάραμε με ντάλα ήλιο για να κερδίσουμε το χαμένο χρόνο, και κατά τις 4, αναψοκοκκινισμένοι αράξαμε σε ένα κιόσκι δίπλα σε βενζινάδικο για φαΐ, ξεκούραση και ξάπλα...

Δύο ώρες μετά ξεκινήσαμε και πάλι το πετάλι, αυτή τη φορά ανηφορικά μέσα σε υπέροχο πευκοδάσος που στο τελείωμα του αντικρίσαμε την χερσόνησο των Δαρδανελίων και τη θάλασσα. Συνεχής κατήφορος και μία μεγάλη ευθεία μας έφεραν κατά το σούρουπο μετά από 91 χλμ. σε μία παραλία όπου στρώσαμε το σεντόνι μας και μαγειρέψαμε το φαγάκι μας. Εκεί βγάλαμε το πρώτο μας βράδυ με την παρέα ενός καλοσυνάτου Τούρκου, με τον οποίο δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε στο ελάχιστο...τα κορόμηλα πάντως που μας πρόσφερε ήταν υπέροχα!

Το πρωί και αφού μαζευτήκαμε και πλυθήκαμε στην πρώτη βρύση που συναντήσαμε, πήραμε το δρόμο για το λιμάνι που θα μας έστελνε απέναντι στην Ασία! Η διαδρομή όλη πάνω στη χερσόνησο, σε ένα πιο τουριστικό τοπίο με εξοχικά και καλύτερο δρόμο. Απέναντι μας η Ασία και τα καράβια, άλλα να φεύγουν προς το Αιγαίο και άλλα προς την Κωνσταντινούπολη. Το τοπίο με εναλλαγές ανάμεσα σε δασάκια και αγρούς αλλά πάντα κοντά σε θάλασσα. Μετά από 70 χλμ. φορτώσαμε τις μπιτσικλέτες μας στο φέρι και περάσαμε απέναντι στο Canakkale(Τσανάκαλε), βολτάραμε στην όμορφη παραλία του και αράξαμε μαζί με πολύ κόσμο στο μεγάλο του πάρκο, όπου μία κυρία μας κέρασε σαρμαδάκια σε ένα ταπεράκι.

Βλέποντας την ώρα να περνάει αποφασίσαμε να βγούμε απ' την πόλη και να βρούμε κάμπινγκ για τη νύχτα μας, έλα όμως που κάμπινγκ δεν βρίσκαμε και τελικά μετά από 20 χλμ (πως τα κάναμε χαμπάρι δεν πήραμε) σταματήσαμε σε ένα μαγαζάκι για την πρώτη απόλυτη εμπειρία του ταξιδιού μας... την πρώτη μας παγωμένη Εφές!!! με θέα τον ήλιο να δύει στα στενά των Δαρδανελίων. Ήπιαμε και την δεύτερη παρτίδα και για να μην ξεμείνουμε εκεί...φύγαμε τραγουδώντας και μείναμε κλασικά στα κουτουρού...

Το τελείωμα της προηγούμενης μέρας μας έφερε σε έναν χωματόδρομο με αμφίβολο προορισμό την Τροία, αλλά και την πιθανότητα αδιεξόδου. Ευτυχώς μετά από άλλα 20 χλμ ανακαλύψαμε κι εμείς με τη σειρά μας την αρχαία Τροία... τριγυρίσαμε και θαυμάσαμε τα τοίχοι και τα σοκάκια της και ξεκινήσαμε το δρόμο μας πάλι για το νότο. Θέλοντας να κόψουμε δρόμο και όχι να γυρίσουμε στον κεντρικό στην ενδοχώρα μπλεχτήκαμε σε κάτι χωράφια και περάσαμε από ρέματα και κανάλια... για να βρεθούμε ευτυχώς σε χωριό και σε άσφαλτο με επιτυχία! Η διαδρομή μας επαρχιακή σε τοπία ξανά αγροτικά, αλλά με πάρα πολλά αρχαία στα χωράφια και δίπλα στο δρόμο παρατημένα... μας οδήγησε το μεσημέρι στην Λάρισσα, και σε μία cult...παραλία της όπου κάναμε το πρώτο μας ολοκληρωμένο μπάνιο και με ντουζιέρα παρακαλώ!

Η απογευματινή μας πορεία έγινε ανηφορική και μετά από πολλά χλμ έχοντας στα δεξιά μας την παρέα της Μυτιλήνης, κατέληξε στο Άσσος, αρχαία πόλη που έζησε ο Αριστοτέλης με μεγάλο φρούριο, χτισμένη σε απότομο ύψωμα πάνω από τη θάλασσα.
Πιάνοντας η νύχτα αποφασίσαμε να πάρουμε την απότομη κατηφόρα και να καταλήξουμε σε ένα γραφικότατο και πανέμορφο μέρος με παλιά πέτρινα κτήρια και σοκάκια, άκρως τουριστικό πλέον. Εκεί μείναμε σε κάμπινγκ και φρεσκαριστήκαμε αραχτοί σε μεγάλη σκηνή με κρεβάτια μέσα.

Την επόμενη μέρα με ένα καλό ζέσταμα νωρίς νωρίς στην ανηφόρα από την παραλία για πάνω, ξεκινήσαμε για το Edremit, περνώντας από όμορφα παραλιακά μέρη δίπλα στο πράσινο γεμάτο κάμπινγκ. Καθώς μεσημέριαζε το τοπίο γινόταν πιο κοσμοπολίτικο και έτσι η στάση μας έγινε σε μία παραλία με πολύ κόσμο. Αφού ξεκουραστήκαμε και φάγαμε βάλαμε σαν στόχο να μείνουμε στο Αϊβαλί κι έτσι το απογευματινό πετάλι πήρε φωτιά για να προλάβουμε.

Στο Αϊβαλί μπήκαμε με τη δύση του ηλίου και αφού ρωτήσαμε για κάμπινγκ βρήκαμε το καλύτερο...! Hacuna Matata πάνω στο λόφο!!! Εκεί γνωρίσαμε τον international Abdul... από το Μαρόκο που καταλάβαινε τα πάντα...δηλαδή τίποτα! Το βράδυ αν και κουρασμένοι κάναμε βόλτα στα σοκάκια του Αιβαλή... στις Ελληνικές Κυδωνιές με τα ελληνικά ακόμα σπίτια...

Το πρωί τρώμε το πρωινό του Abdul και αποφασίζουμε να αράξουμε εκεί μέχρι το απόγευμα.
Κάναμε το μπανάκι μας στη θάλασσα, μαγειρέψαμε το φαγάκι μας και μετά ο καθείς από μια σκιά και σβήσιμο οι μηχανές... μέχρι τις 5 που ανεβήκαμε πάλι στις μπιτσικλέτες μας για να κάνουμε στα γρήγορα 80 χλμ. μέχρι το βράδυ. Κατάληξη μας το Γύνειον, μία παραλιακή τοποθεσία με αρκετό κόσμο, λόγω πανηγυριού. Για να φτάσουμε εκεί βέβαια περάσαμε μέσα από αγροτικές περιοχές και πολύ εθνική οδό. Μας πήρε το σκοτάδι στο δρόμο και έτσι στο Γύνειο δεν μπορούσαμε να βρούμε μέρος για ύπνο...τελικά καταλήξαμε κάπου στο άγνωστο μέσα στα στάχυα.

Ξυπνήσαμε νωρίς το πρωί και είδαμε ότι μας χώριζαν 66 χλμ. από τη Σμύρνη, έτσι βάλαμε τα δυνατά μας να είμαστε εκεί το μεσημέρι πριν την κλασική μας στάση. Τα κεφάλια κάτω, όλα περνούσαν γρήγορα δίπλα μας και αφού ανενόχλητοι πεταλάραμε στο ένα ρεύμα της εθνικής λόγω έργων φτάσαμε στη Μενεμένη, κλασική επαρχιακή πόλη. Στο δρόμο ξαποστάσαμε σε ένα σταθμό κάτι σαν χωροφυλακής... όπου μας κέρασαν αναψυκτικά και ευχές και φτάσαμε στα περίχωρα της Σμύρνης όπου επικρατούσε ο πανικός! Κάτι που το περιμέναμε και είναι κλασικό και ίδιο σε όλες τις τεράστιες μεγαλουπόλεις του κόσμου. Σταυρoκοπηθήκαμε και κάναμε το κλασικό πλέον... ντου για να φτάσουμε σε κάποιο πάρκο ή όπου είναι εφικτό να σταματήσεις...( το όλο σκηνικό είναι σαν να είσαι στον Κηφισό με το ποδήλατο...!!!)

Η Σμύρνη απλώνεται μέσα σε ένα τεράστιο κόλπο που περικλείεται από χαμηλά βουνά, είναι δηλαδή αμφιθεατρική η εικόνα της. Πραγματικά μία όμορφη μεγαλούπολη, όσο όμορφη μπορεί να είναι τέλος πάντων στις μέρες μας...
Στις 3 λοιπόν το μεσημέρι και αφού ανακαλύψαμε ότι υπήρχαν αστικές θαλάσσιες συγκοινωνίες, πήραμε το καραβάκι για το κέντρο της Σμύρνης, ζώντας και αυτή την εμπειρία.
Αφού τριγυρίσαμε στο απέραντο κέντρο, βρήκαμε ένα ξενοδοχείο στα μέτρα μας και παρκάραμε τις μπιτσικλέτες και τα κορμιά μας. Η απόφαση ομόφωνη αφού ο χρόνος μας έπαιρνε, να μείνουμε για ρέκλα εκεί 2 μέρες και μετά να κατηφορίσουμε τα τελευταία χλμ. για Κουσάντασι.
Η ρέκλα λοιπόν περιελάμβανε βόλτες, φαί και Εφές! ο συνδυασμός που στη Σμύρνη ήταν ότι καλύτερο. Επειδή για αυτές τις 2 μέρες πρέπει να γράφω άλλες 2...( και καλά) σταματώ εδώ.

Σάββατο πρωί ξεκίνησε η τελευταία μέρα στο πετάλι στην Τουρκία προσπαθώντας , ευτυχώς εύκολα , να βγούμε από την Σμύρνη και αφού περάσαμε ένα από τα αεροδρόμια της βγήκαμε στο δρόμο πάλι. Ευθεία γενικά η διαδρομή, μας πέρασε κοντά από μια λίμνη για να μας βγάλει στη θάλασσα ξανά, όπου και αράξαμε για μπανάκι και ξεκούραση.

Πεταλάροντας παραλιακά φτάσαμε έξω από το Κουσάντασι και στρίψαμε για την αρχαία Έφεσο, με το τεράστιο θέατρο της και τα αξιόλογα μνημεία της. Τελικά με κόντρα άνεμο και πριν το σούρουπο καταλήξαμε στο τέρμα μας, στο κοσμοπολίτικο και σύγχρονο Κουσάντασι απέναντι ακριβώς από τη Σάμο.

Τα κοντέρ μας έδειχναν περίπου 650 χλμ. και το ταξίδι μας έφτανε στο τέλος του με όνειρα και σκέψεις για συνέχεια του χρόνου...

Υ.Γ. Το πάρτι στο Κουσάντασι ήταν άλλο πράμα...

Άντε Μόρτηδες και Σπόρτηδες πάμε για άλλα πάλι!!!

Το ταξίδι μας στο bikely.

Το σπίτι-μινιατούρα που μεταφέρεται με το… ποδήλατο

2009-08-14T13:35:00.002+03:00

Ποιος ο λόγος να αγοράσει κανείς ένα τροχόσπιτο στο μέγεθος ολόκληρου… λεωφορείου, όταν μπορεί να κατασκευάσει ένα μίνι-τροχόσπιτο βάρους μόλις 100 κιλών, το οποίο έχει όλα όσα χρειάζεται κανείς για να ζήσει αυτόνομα;

Και όταν ο Paul, ο δημιουργός του τροχόσπιτου που βλέπετε στη φωτογραφία, λέει ότι το δημιούργημά του είναι ενεργειακά αυτάρκες το εννοεί!

Εξοπλισμένο με μια μικρή ανεμογεννήτρια στην οροφή και μερικές φωτοβολταϊκές πλακέτες, το τροχόσπιτο προσφέρει στον Paul τη δυνατότητα να μαγειρεύει γεύματα σε ηλιακό φούρνο και να ζεσταίνει το νερό για τη ντουζιέρα και την κουζίνα.

Όσο για την τουαλέτα, έχει προβλεφθεί η… ελαφριά χρήση της, αλλά όχι και η… βαριά. Εκεί θέλει λίγη φαντασία για να βρει κανείς την κατάλληλη τοποθεσία!

Ο Paul ξεκίνησε να επεξεργάζεται το συγκεκριμένο σχέδιο, όταν αναλογίστηκε το τι θα χρειαζόταν κάποιος για να ζήσει με απόλυτη αυτάρκεια σε περίπτωση που η πανδημία της νέας γρίπης δημιουργούσε την ανάγκη να φύγει μακριά από την πόλη.

Πηγή zougla.gr

Χαλκιδική 2ο Ποδάρι 23-24 /5

2009-08-10T10:37:00.003+03:00

Σάββατο 23/5 μεσημέρι αραχτός στην Καλλικράτεια να περιμένω το Νικόλα να 'ρθει, να ξεκινήσουμε για Νικήτη και να πεταλάρουμε μέχρι να καταλήξουμε στις καβουρότρυπες.

Να βουτήξουμε τις κορμάρες μας στη θάλασσα και να φάμε μέχρι σκασμού την kapamarou μακαρονάδα μας!!!

Και αφού βρέθηκε ένας άνθρωπος που καθυστερεί περισσότερο από μένα... πατήσαμε το πόδι στο πετάλι στις 5:30 το απόγευμα, με κατεύθυνση προς βουρβουρού.
Καλές ευθείες, ανηφοροκατηφόρες με ωραία στροφηλίκια μέσα στα πεύκα, ένα φουιτάκι στου Νικόλα για να μη ξεχνιόμαστε και δευτερόλεπτα πριν το απόλυτο σκοτάδι φτάσαμε σε κάποια... καβουρότρυπα. Κάναμε το νυχτερινό μπανάκι μας, πουρνό πουρνό το δεύτερο και πήραμε δρόμο για το υπόλοιπο του ποδαριού.

Όλο το πρωινό πέρασε με πετάλι κοντά στη θάλασσα, δίπλα από Σάρτη, Πλατανίτσι, Σκάλα Συκιάς και Καλαμίτσι. Μία που μεσημέριαζε και μία η ανηφόρα προς Πόρτο Κουφό, οι δυο bicycle-ταδες ήρθαν και στέγνωσαν...διάλειμμα για καύσιμα και μετά μακρύς κατήφορος συνοδευόμενος με μουσικούλα παλιού ελληνικού κινηματογράφου!

Αφού περάσαμε το Πόρτο κουφό και την Τορώνη είχαμε την φαεινή ιδέα να στρίψουμε προς Δεστενίκα σε παραλιακό δρόμο δίπλα στο κύμα, χωματόδρομος στο μεγαλύτερο κομμάτι, αλλά οι κρυφές παραλίες που αντικρίσαμε και τα πανέμορφα τοπία, άξιζαν τον κόπο.

Αφού σταματήσαμε να σβήσουμε την κάψα σε μία απ' αυτές και φάγαμε ότι είχε περισσέψει από τις προμήθειες μας, σε μία παχιά σκιά, καταλήξαμε μέσα σε δάσος πεύκης στα συρματοπλέγματα του πόρτο Καρράς... το άσχημο θέαμα και συναίσθημα που έδινε εκείνη η στιγμή, αποδεικνύει το λάθος ακριβώς αυτής της αυθαίρετης πράξης...

Ανήμποροι λοιπόν να συνεχίσουμε παραλιακά μέχρι Ν. Μαρμαρά, πήραμε τον ανήφορο και ακολουθήσαμε τον κεντρικό δρόμο, σαστισμένοι από την κίνηση και τη φασαρία του.
Μεγάλες ευθείες το υπόλοιπο μενού και για πότε φθάσαμε στο τουτού μας, χαμπάρι δεν πήραμε. Έτσι ένας ακόμα κύκλος έκλεισε με πετάλι και 130 χλμ στα κοντέρ!

Η διαδρομή μας στο bikely

Πεντάλοφος - Κόνιτσα - Βασιλίτσα 1/5/09

2009-06-23T10:13:00.004+03:00

Τριήμερο της πρωτομαγιάς λοιπόν και λέμε δεν πεταλάρουμε
λιγάκι που έχουμε τεμπελιάσει πλήρως?

Με καιρό χειμωνιάτικο και τα γύρω βουνά φρέσκο χιονισμένα από το προηγούμενο βράδυ πήραμε τη μεγάλη απόφαση και ξεκινήσαμε πρωί από Πεντάλοφο. Για αρχή ανήφορος μέχρι τα 1350 μ. και μετά κατηφόρα και ευθείες διαρκείας, παράλληλα με τον ποταμό Σαραντάπορο και του Δαβάκη τα ξεφτέρια. Ο καιρός σχετικά καλός μέχρι το μεσημέρι, μία σκοτείνιαζε και μας έσταζε λίγο και μία έβγαζε ήλιο. Στην αρχή ήμασταν τρεις αλλά κάπου στην πορεία ο Παναής διάλεξε να ανέβει σε καρότσα... έτσι οι δυο μας και με πολύ δυνατή βροχή φτάσαμε μουσκίδια στην Κόνιτσα όπου αποφασίσαμε να διανυκτερεύσουμε εκεί και μάλιστα σε δωμάτιο! (ντροπή μεγάλη στα χρονικά του viva la bicycletta...)

Το πρωί ξεκούραστοι και φρέσκοι από τα κρεβατάκια, αντικρίσαμε μία χιονισμένη τραπεζίτσα από πάνω μας να μας λέει, ο χειμώνας καλά κρατεί!
Πήραμε τον ανήφορο λοιπόν, και σιγά σιγά προωθηθήκαμε από τα 600 στα 1400 περίπου με τις γάμπες να καίνε και τα μούτρα μας να κλαίνε...
Απέναντι μας ένας άλλος κόσμος!!! Τεράστιες και χιονισμένες οι ορθοπλαγιές της Γκαμήλας και Τσούκα Ρόσσας και από κάτω καταπράσινη η κοιλάδα του Αώου!!!
Αφού περάσαμε διαδοχικά τα χωριά Ελεύθερο, Παλιοσέλι, Πάδες και Άρματα στους πρόποδες του Σμόλικα και αγναντεύοντας τις κορυφές του φτάσαμε μέσα σε βροχή στο Δίστρατο όπου την αράξαμε για ξεκούραση και μάσα, καθώς γνωρίζαμε τι μας περιμένει...

Μας περίμενε ένας ατελείωτος ανήφορος από τα 900 μέχρι το χιονοδρομικό της Βασιλίτσας στα 1800. Βάλαμε τα κεφάλια κάτω και κάναμε πετάλι μέχρι τα 1650,για να στήσουμε τη σκηνή μας σε ένα όμορφο πλάτωμα γιατί μας πρόλαβε η νύχτα και η βροχή.
Αφού ετοιμάσαμε τη σκηνή και την τέντα μας, στρώσαμε τα κρεβατάκια μας και ο μάγειρας Ιωάννης άρχισε το ρυζομαγείρεμα με τον τόνο, τα μανιτάρια, τις πιπεριές και το χμμμ φρέσκο Κρητικό κεφαλοτύρι...
Σκάσαμε από φαΐ και έτσι ούτε όνειρο δεν είδαμε!!!

Σηκωθήκαμε το πρωί σε μία εναλλαγή ήλιου και ομίχλης, μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και φτάσαμε στο χιονοδρομικό με χιόνι αρκετό αλλά με πολύ σκουπίδι τριγύρω, λάφυρο του χειμώνα που πέρασε...(βασικά του χιονοτουρίστα- καταναλωτή- αστού ανθρώπου).
Με το που περάσαμε τον αυχένα και βγήκαμε στην άλλη μεριά, ομίχλη έπεσε παντού και το μόνο που μπορούσα να δω ήταν τα κόκκινα φώτα του Γιάννη μπροστά μου. Η διαδρομή όλο ευθεία και κατηφόρα καταλήγει στη διασταύρωση λίγο πριν τη Σαμαρίνα, στρίψαμε δεξιά προς Γρεβενά και μετά από λίγο αριστερά στον κατηφορικό χωματόδρομο για Δοτσικό, ένα παραδοσιακό χωριό σε γραφική τοποθεσία, χτισμένο δεξιά και αριστερά του βενέτικου ποταμού. Αφού τρομάξαμε μια παρέα Αθηναίων, που είδαν 2 ποδηλάτες να προβάλουν μέσα από το ποτάμι... ξεκουραστήκαμε και πιάσαμε πετάλι με κατεύθυνση τα χωριά του Βοΐου.

Το τοπίο πολύ διαφορετικό, ανοιχτόχρωμο θα έλεγα, με καρποφόρα δέντρα και όχι τα τεράστια πεύκα πλέον. Περνάμε από Καλλονή, Δασύλλιο και Δίλοφο, 3 χωριά με μαστοριά φτιαγμένα, δείγμα της τέχνης των μαστόρων της πέτρας που γέννησε εκείνος ο τόπος. (Στην Καλλονή η ίδια παρέα με τις τζιπάρες της ξαφνιάζεται ξανά όταν βλέπει τους ίδιους ποδηλάτες να πετάγονται χωρίς υπερβολή μπροστά τους από κάτι γκαλντερίμια!!!)
Φτάνουμε στο Δίλοφο και στο δίλημμα 6 χλμ χώμα ή 15 άσφαλτο επιλέγουμε το πρώτο, χωματόδρομος μέσα σε δάσος με καστανιές και άλλα φυλλοβόλα δέντρα που αποτελεί παρέα με 15 και βάλε τσομπανόσκυλα το τελείωμα της διαδρομής μας πίσω στον Πεντάλοφο.

Η διαδρομή μας καταγεγραμμένη στο bikely

Ποδηλατόδρομος ? ανέκδοτο ? για να δούμε...

2009-06-16T00:38:00.002+03:00

Από Κηφισιά μέχρι Φάληρο
Δρομολογείται η δημιουργία ποδηλατόδρομου μήκους 26,6 χλμ. στην Αθήνα

Αθήνα

Την κατασκευή κεντρικού ποδηλατόδρομου από την Κηφισιά μέχρι το Φάληρο, μήκους 26,6 χιλιομέτρων, που θα περνά μέσα από τους αρχαιολογικούς χώρους, προβλέπει σχέδιο του ΥΠΕΧΩΔΕ που παρουσίασε στους ποδηλατικούς φορείς ο υπουργός Γ.Σουφλιάς.

Στόχος του σχεδιασμού του υπουργείου είναι να διαμορφωθούν:

Ο κεντρικός υπερτοπικός άξονας για το ποδήλατο στο Μητροπολιτικό Συγκρότημα της Αθήνας από την Κηφισιά μέχρι το Φάληρο διά μέσου των αρχαιολογικών χώρων του κέντρου της Αθήνας,
Ένα γενικό κατευθυντήριο πλαίσιο για όλους τους φορείς (ιδίως ΟΤΑ) που προτίθενται να υλοποιήσουν τοπικούς άξονες για το ποδήλατο, έτσι ώστε οι προσπάθειές τους να μην έχουν τον αποσπασματικό χαρακτήρα που παρουσιάζουν σήμερα.

Επιπλέον, ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη μετεπιβίβαση από το ποδήλατο στο μετρό και για το λόγο αυτό θα δημιουργηθούν, κατά το δυνατόν, σε όλους τους σταθμούς του μετρό ειδικοί χώροι φυλασσόμενης στάθμευσης ποδηλάτων.

Με απόφαση του υπουργού ΥΠΕΧΩΔΕ ανατίθεται η μελέτη του κεντρικού άξονα ποδηλατοδρόμων, η οποία θα εκπονηθεί από το ΥΠΕΧΩΔΕ με την υποστήριξη του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, μέσω δύο προγραμμάτων.

Η μελέτη αναμένεται να ολοκληρωθεί σε οκτώ μήνες και θα ακολουθήσει η κατασκευή του έργου από το ΥΠΕΧΩΔΕ κατά τμήματα, νότιο και βόρειο τμήμα.

από in.gr

Λεβίδι - Καλάβρυτα.

2009-04-29T07:56:00.023+03:00

Για ένα ακόμα ΣΚ είπαμε να πάμε εκδρομή. Οι δύο βλαμμένοι αυτή τη φορά ήταν ο Αλέξανδρος και ο κουτσός σπασμενοπόδις (Ανδρέας).Που να πάμε, πού να πάμε, αφού μας έκλασε ο Πισπιρίκος είπαμε να πάμε Πελοπόννησο. Έτσι φορτώσαμε τα bicia μας Παρασκευή βράδυ και φύγαμε για Λεβίδι. Αφού παρακάμψαμε τα διόδια, κάναμε μια στάση στο Μ. Πεύκο για σουβλάκι. Μη τα πολυλογώ μετά από δύο ώρες φτάσαμε λίγο έξω από το Λεβίδι όπου κατασκηνώσαμε σε ένα παρκάκι. Ο Αλέξανδρος κοιμήθηκε αμέσως, εγώ μέτραγα τα αυτοκίνητα που περνάγανε από το δρόμο.Το πρωί πριν ξεκινήσουμε καθώς φορτώναμε τα μπαγκάζια είδαμε το εξής απίστευτο. Μια οικογένεια είχε αφήσει το σκυλάκι τους στο αυτοκίνητο για να κάνει μια στάση και ο σκύλος τους κλείδωσε απέξω!!!

Ξεκινώντας για τη βόλτα μας το τοπίο ήταν μαγικό. Βουνά βουνά και μια καταπράσινη πεδιάδα. Ο δρόμος ήταν εύκολος και κατηφορικός. Φτάσαμε στο σπήλαιο λιμνών, φανταστικό να πάτε, εμείς δεν μπήκαμε. Λίγο πριν τα Καλάβρυτα μας έπιασε βροχούλα αλλά δεν πτοηθήκαμε καθόλου. Εκεί κάναμε στάση για το καθιερωμένο μας μεσημεριανό σε μια παιδική χαρά..... Άρχισε να κάνει κρύο και οι πανάκριβες και παντεχνικές μου μεμβράνες μπάζανε το νερό και το κρύο της αρκούδας. Μετά από λίγο πετάλι άρχισε το κατηφόρι που ευχόμουν να ήταν ανηφόρι γιατί τον είχα δαγκώσει. Ως απο μηχανής θεός, βρέθηκε ένα ξωκλήσι στο δρόμο μας και κάναμε στάση. Ήταν ανοιχτό, είχε καρέκλες τραπέζι κεράκια πολύ ρομαντικά και ιδανικά για δύο βρωμιάρηδες σαν εμάς τους δύο.

Τα χιλιόμετρα του ποδηλάτου έδειχναν 91χλμ. Ρίζυ με τόνο τυρί και μανιτάρια, κάναμε την γνωστή κλανομαχία, στήσαμε την σκηνή μέσα στην εκλησία και κοιμηθήκαμε από τις 20 μέχρι τις 8.

Η δεύτερη μέρα ήταν ηλιόλουστη, κάναμε και μαύρισμα. Για αυτή τη μέρα δεν θα κάνω πολλά σχόλια, έχω ήδη γράψει πολλά, θα δείτε τις αντίστοιχες φωτογραφίες, γιατί μια εικόνα είναι χίλιες λέξεις.....
Υ.Γ. Παρέλειψα να αναφέρω ότι δεν είχαμε φωτογραφική μηχανή μαζί μας..... Πρέπει να φανταστείτε και σεις κάτι, μην σας τα δίνουμε όλα έτοιμα μασιμένη τροφή, κάντε κάτι και εσείς, μην ήσαστε αχάριστοι...

Το μόνο που θα πω είναι ότι είχε πολύ πετάλι, πολύ ανηφόρι και πολύ αέρα. Τ.Λ. Λάδωνα, κάναμε και χωματόδρομο... Να πάτε και εσείς, εμείς περάσαμε φανταστικά, ήταν πανέμορφα. Φτάνει πια βαρέθηκα Γεια σας....

Ποδηλατικές διαδρομές στο Κιλκίς

2009-02-12T12:35:00.006+02:00

Από την νομαρχιακή αυτοδιοίκηση Κιλκίς αναρτήθηκε ένας αξιόλογος οδηγός,

Ανακαλύπτω το Κιλκίς

Πραγματικά μία κίνηση που αξίζει τα συγχαρητήρια μας
Ελπίζουμε και άλλες περιοχές να τη μιμηθούν και να ακολουθήσουν...

Εύβοια 9-10/3/2008

2009-01-29T22:41:00.004+02:00

Να και κάτι που είχε μείνει στα αζήτητα......ή μάλλον στα ασυζήτητα.

Το περσυνό αποκριάτικο ξεφάντωμα είχε λάβει μέρος στην Βόρεια Ευβοια.

Ορίστε και οι αποδείξεις

Λίγο πρίν, και μέσα στο πλοίο που μας πλόησε από Γλύφα στον Αγιόκαμπο.

Ποδηλατείν....εστί.....φιλοσοφείν

Δυστυχώς, λόγω καθυστέρησης του post, τα μοντέλα μας, κυκλοφορούν με την κολεξιόν Άνοιξη - Καλοκαίρι 2008!

Πρώτα σκοτώνεις....και μετά τον τρώς.

Μαζευτήκαμε να πάμε!

Είπαμε καρναβάλι
Σαρπαντίνες...χαρτοπόλεμος....χαρταετοί.

Τι μια ρεμβάζαμε την θάλασσα, την άλλη τα λιβάδια.

Στην κατασκήνωση στις εκδρομές παιδιά, αν το βράδυ νοιώθεις μόνος, θα βρείς παρέα. Στην δική μας περίπτωση, 2 sexy ποδηλατάκια, μας κρατούσαν συντροφιά όλο το βράδυ.

Τυμφρηστος- Προυσος-Καρπενήσι

2009-01-27T20:32:00.005+02:00

Λοιπόν, εχουμε και λέμε...

Last year κάπου στον Ιούνιο μαζευτήκαμε και κάναμε

μια βόλτα.

Τώρα έρχονται οι μνήμες

πάλι και η όρεξη για να το μοιραστούμε.

Ήταν ένα πρωινό, που καβάλα στα εργαλεία φύγαμ’ απ’ τον Τυμφρυστό.Πάνω στα βουνά τα τόοοοσα με πετάλι και ορμή, δια

σχίζαμε τα όρη πλάι απ’ την κορυφογραμμή. Είναι δύσκολο να

φέρω αναμνήσεις περσινές μα θυμάμαι πως πασχίσαν οι γαμπούλες οι σφιχτές. Η ρότα μας τραβούσε νότο από Κρίκελο, Τ.Λ Εύηνου, Πλάτανο και Θέρμο όπου έγινε

και η κατασκήνωση.

Δυστυχώς, οι μνήμες δεν βοηθούν ιδιαίτερα, για περαιτέρω κουτσομπολιά (μόνο ένα μου ‘ρθε, καθώς θυμάμαι τον Ανδρέα να κάνει μπάνιο γυμνός στην βρυσούλα που υπήρχε στη μέση του δρόμου)!!!!

Από το μηχανάκι τώρα και στο ποδήλατο…

2009-01-19T18:29:00.008+02:00

Περι ΚΤΜ ο λόγος.

Όταν πριν μερικά χρόνια είχα πάει να δοκιμάσω το Caliper 45 μου φάνηκε πολύ φτωχό για ΚΤΜ. Περιφερικά της πλάκας και φτηνός εξοπλισμός με έκαναν, παρότι φανατικός της Orange team, να πω “Καλά μηχανάκια, αλλά ποδήλατα……….”
Να λοιπόν που ήρθε ο καιρός να αναθεωρήσω, μιας και μου δόθηκε η ευκαιρία να σχηματίσω καλύτερη άποψη. Αφορμή για όλη αυτή ην κουβέντα είναι, ένα υπέροχο λευκό και full εξοπλισμένο APHEX μοντέλο 2008, που είχα την τιμή να κατρακυλήσω στα μονοπάτια του Υμηττού.
Συνηθισμένος από τα δικά μου DH ποδήλατα και με μικρή εμπειρία σε άλλα, βρήκα την 1 κατεβασιά άκρως συμπαθητική.
Το 40άρι FOX μπροστά δεν είναι αδίκως το καλύτερο πιρούνι ever!!! Χωρίς να το πολυσκέφτεται καταπίνει πέτρες και λακκούβες, καβαλάει κάθε λογίς εμπόδιο και παραμένει μέσα στο μονοπάτι χωρίς μεγάλη δυσκολία. Τα φρένα, Avid CODE, με εξαίρεση την παντελή απουσία πίσω τακακιού, μα σε συνάρτηση με την τέλεια αναρτησάρα, δεν δυσκολευόντουσαν καθόλου να επιβραδύνουν όταν το έκρινα σκόπιμο.
Στην 2 κατεβασία, άρχισα να ενθουσιάζομαι με την ανάπτυξη και την απόκριση του σασμάν, την λειτουργία του link της πίσω ανάρτησης, της θέση οδήγησης και γενικά με όλο το ποδήλατο που σιγά σιγά ρουφούσε όλη τη σκέψη μου (μάλλον και την τσέπη μου).
Φτάσαμε λοιπόν στο κυρίως θέμα……
Επειδή όλο το άρθρο για την τσέπη μου μιλάει αλλά με έμμεσο τρόπο, δώστε κάτιτις κι εσείς βρε παιδιά, για να το αποκτήσω!!!

Άστρος-Λεωνίδιο-Καστάνιτσα

2008-09-22T18:16:00.014+03:00

Α. Καλή για ακόμα μια φορά, η επιλογή μας δεν νομίζεις Γιάννη;
Γ. Hey ντουντ πολύ καλή επιλογή ήταν η εκδρομή κατ απ τ αυλάκι.
Α. Βέβαια όπως πάντα οργανώθηκε με τον καλύτερο τρόπο λαμβάνοντας υπόψιν όλες τις λεπτομέρειες και παραμέτρους. ε;
Γ. Όλα ήταν υπολογισμένα βδομάδες μη σου πώ μήνες ολόκληρους. Από τις 18.20 που φύγαμε μέχρι να φτάσουμε εγώ αναρωτιόμουν τι άλλο βασικό μπορεί να έχω ξεχάσει.
Α. αλά όλα, και περισσότερο οι βραδυνές ξεκουραστικές μπυρίτσες στο χωριουδάκι σου έτσι για το καλωσόρισμα
Γ. Όπως και στην εκδρομή του Πάσχα έτσι και εδώ υπήρχαν χορηγοί για το ταξίδι. Μόνο που αυτή τη φορά μας κεράσανε μπύρες. Και τις ήπιαμε όλες να μην τους προσβάλλουμε .
Α. Δεν μπορούμε να πούμε όχι σε τόσο ευγενικές χειρονομίες, γιαυτό και το Σάββατο το πρωι μέχρι το Λεωνίδιο με αποθέματα μπύρας πήγα. Ευτυχώς τουλάχιστον απόλαυσα την διαδρομή.
Γ. Το πρωί του Σαββάτου στις 7.30 που χτύπησε το ξυπνητήρι ένα ήταν το ερώτημα που και τους δυο μας μας βασάνιζε. Μήπως να μην πάμε εκδρομή και να καθίσουμε στο Άστρος να συνεχίσουμε την κραιπάλη? Παρόλα αυτά με περίσσιο θάρρος και τόλμη και με πολύ αργές κινήσεις ετοιμαστήκαμε και ξεκινήσαμε για Λεωνίδιο στις 8.40 ακολουθώντας μια πανέμορφη παραλιακή διαδρομή με μικρούς κόλπους και παραλίες . Μετά από 3.5 ώρες φτάσαμε στο Λεωνίδιο και πήγαμε κατευθείαν για προμήθειες και μπάνιο στη θάλασσα μέχρι τις 14.45 όπου αναχωρήσαμε με κατεύθυνση προς Πάρνωνα.
Α. Το Λεωνίδιο από μόνο του έχει μία ομορφιά, κυρίως στους τεράστιους κόκκινους πέτρινους όγκους που κρέμονται από πάνω του. Στην συνέχεια, άρχισαν να ζορίζονται λιγάκι οι γάμπες, με την διάθεση όμως να ανεβαίνει χάριν στο εκπληκτικό τοπίο. Στενός δρόμος, και η κύτη ενός ποταμού που δεν υπάρχει πλέον είναι τα χαρακτηριστικά. Με την κάτασπρη κύτη να παλεύει με το πράσινο του βουνού χωρίς όμως να σε αφήνουν ασυγκίνητο. Παρά την ανηφόρα για αρκετά χλμ το φαράγγι που διασχίζαμε ήταν μολονότι μαγευτικό, παρά το γεγονός ότι το ποτάμι υπήρχε κάποτε εκεί, η κυτη με τις ξασπρισμένη, αποβλακωθήκαμε μέχρι λίγο πιο πέρα να μείνουμε με το στόμα ανοιχτό αντικρίζοντας το κρεμασμένο σε κάτι βράχια μοναστήρι της Ελώνης σωστά;
Γ. Μετά το Λεωνίδιο ο δρόμος για τα πρώτα χιλιόμετρα ήταν σε πολύ όμορφο τοπίο. Ύστερα απο τη συνάντησή μας με το Γερμανό που ήταν σαν ομοίωμα του Hulk Hogan άρχισε μια ανηφόρα η οποία ήταν ζόρικη μέχρι το Παλαιοχώρι όπου γευτήκαμε τις τοπικές μπύρες.
Α. Παλαιοχώρι και ξερό ψωμί dude πέτρινα στολίδια.

Γ. Οχι!!! Παλιοχώρι ξερό ψωμί τόνος και ντομάτα !!!!!!!!!!!! Κυριακή πρωί ξύπνημα με την αυγούλα στις 7 και ξεκίνημα στις 7.50 για διάσχιση Πάρνωνα και επιστροφή .... Ωραία ανάβαση εεεε??
Α. Από τις καλύτερες. Χωματόδρομος βατός και χωρίς τρελές κλίσεις μας έχωσε στην καρδιά του Πάρνωνα. Εκεί και σε υψόμετρο γύρο στα 1500, βρήκαμε και το καταφύγιο του Πάρνωνα, για να περάσουμε στην Ανατολική πλευρά του βουνού και πάλι, όπου μας περίμενε μία....Μα μια........όταν σου λέω μια........κατηφόρα.... για Καστάνιτσα.Γ. Στην Καστάνιτσα καφεδάκι κολατσιό και μετά πάλι κατηφόραααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααααα

Έκανε το γύρο του κόσμου και σκοτώθηκε στη Βαρυμπόμπη

2008-09-05T09:25:00.009+03:00

Έκανε το γύρο του κόσμου και σκοτώθηκε στη Βαρυμπόμπη

Σχεδόν είκοσι μέρες μετά τον τραγικό θάνατο 70χρονου Βρετανού ποδηλάτη στην εθνική οδό Αθηνών - Λαμίας, στο ύψος της Βαρυμπόμπης, από τροχαίο που προκάλεσε ασυνείδητος οδηγός, η βρετανική εφημερίδα Daily Mail αποκαλύπτει ότι επρόκειτο για ένα σύγχρονο «Μάρκο Πόλο».

Ο Ίαν Χίμπελ, όπως ήταν το όνομά του, 40 ολόκληρα χρόνια γύριζε όλο τον κόσμο, με μοναδικό του «σύντροφο» το ποδήλατό του. Στη διάρκεια της ατελείωτης περιπλάνησής του στον κόσμο από την Ανταρκτική μέχρι τον Αμαζόνιο και από την Αλάσκα έως την Ινδονησία, πυροβολήθηκε από ληστές, κινδύνεψε να τον φάνε ζωντανό τροπικά μυρμήγκια, έπεσε σε βάλτους, κυνηγήθηκε από ελέφαντες και μία φορά του επιτέθηκε ένα πεινασμένο λιοντάρι.

Ωστόσο, κατάφερε να παραμείνει ζωντανός. Μέχρι που ήρθε στην Ελλάδα και έπεσε θύμα ενός ασυνείδητου οδηγού, που, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, έκανε κόντρες με ένα άλλο αυτοκίνητο. Ο 70χρονος διέσχιζε με το ποδήλατό του την εθνική οδό Αθηνών – Λαμίας, όταν ένα αυτοκίνητο τον χτύπησε θανάσιμα και τον παράτησε. Ο κοσμογυρισμένος άντρας, άφησε την τελευταία του πνοή λίγη ώρα μετά την μεταφορά του στο νοσοκομείο, ενώ ο 32χρονος δράστης συνελήφθη την επόμενη μέρα στην Κηφισιά.

από www.zougla.gr

Summer Tour 2008

2008-07-26T20:01:00.035+03:00

Ναι ναι ναι! ! !

Και φέτος το καλοκαίρι, χωρίς κανένα όραμα χωρίς καμία οργάνωση χωρίς καμία μελέτη... καταφέραμε να ποδηλατήσουμε από το Μόναχο στην πόλη Shkoder της Αλβανίας.
Στο σύνολο, τα χιλιόμετρα που πεταλάραμε αυτές τις 13 μέρες, είναι γύρω στα 1430.
Σαν απ τα πέρυσι λοιπόν, το ραντεβού στο αεροδρόμιο του Μονάχου, ακριβέστατο. Το απαραίτητο πρόχειρο ποδηλατάδικο έξω από το αρεοδρόμιο μέσα σε λίγα λεπτά της ώρας είχε κιόλας κάνει την δουλεία του μετατρέποντας σε ποδήλατα με βαλίτσες, τις άμορφες, μάζες που μας ξεφόρτωσαν απ΄ τα αρεοπλάνα.

Τρεις ήταν οι στόχοι μας, για την φετινή εκδρομή. Να φτιάξουμε τα ρουλεμάν του λαιμού, απ το ποδήλατο του Γιάννη. Να περάσουμε οπωσδήποτε από την Λιουμπλιάνα, στο Προξενείο, να πάρουμε το ξεχασμένο διαβατήριο του Γιάννη. Να βρούμε τρόπο να επιστρέψουμε στην Ελλάδα, μιας και η επιστροφή δεν είχε συζητηθεί.

Για να μπορούμε λοιπόν να τα λέμε, όλα πήγαν κατ΄ ευχήν. Τις πρώτες μέρες δεν μας περίμενε κανένα δύσκολο ανηφόρι στην γωνία. Όλα περίφημα, από ποδηλατόδρομο σε ποδηλατόδρομο. Η τρέλα του εξωτερικού, που για μας εδώ τους γνήσιους, φαντάζει εξωγήινη, μας γοήτευε. Σαστίζαμε όταν σταματούσαν στις διαβάσεις να περάσουμε, "τα παίρναμε" γιατί δεν υπήρχε κάδος για σκουπίδια, παρά μόνο για ανακύκλωση. Έλεος πια γιατί τόσο πράσινο στα βουνά? Που είναι τα αναψυκτήρια και οι αθλητικές εγκαταστάσεις? Μια κόρνα βρε αδερφέ μια μούντζα κάτι, μια χειρονομία καλωσορίσματος. Τίποτα. Καλά λένε για τους ξένους που δεν την έχουν την φιλοξενία καθόλου μέσα τους. Ντάξυ!! Όμως δεν αργήσαμε καθόλου να ενταχθούμε. Προσπαθήσαμε βέβαια όσο μπορέσαμε να τους μάθουμε τρόπους, εις μάτην. Βρε τι με κόκκινο περνούσαμε, τι αναστροφές κάναμε, τι στη μέση του δρόμου κατουρ.... εεεε κάναμε την ανάγκη μας. Τίποτα. Τίποτα.

Κι όπου δεν υπάρχει θάλασσα, ο κόσμος τι να κάνει, κάνει το μπανάκι του, την ιστιοπλοΐα του βρε αδερφέ στις λίμνες. Οι τεράστιες λίμνες εκεί της Γερμανίας και της Αυστρίας είναι η παραδεισένια τους Μύκονος. Με τα σκαφάκια τους τα μπρατσάκια τους και τα μπογαλάκια τους, μαζεύονται γύρω απ τα πρασινογαλαζοκιτρινογάργαρα νερά των λιμνών να παραθερίσουν.

Βουτιά στην λίμνη, όταν είσαι συνηθισμένος στα νερά της Ελλάδας δεν σου πάει η καρδιά να κάνεις. Ένα ποδόλουτρο όμως το ρίχνεις.

Συνεχίσαμε την πορεία προς το πράσινο όπως αποδείχθηκε. Πράσινο πράσινο παραμυθένιο. Βουνά, δάση, ποτάμια, σαν από μακέτα φτιαγμένα, όλα στην θέση τους, χωράφια, σπίτια ακόμα και τα τρακτέρ.

Κι εκεί που τα ποσοστά της πιο επίπεδης χώρας είχαν ανέβει κατακόρυφα, χρειάστηκε να κάνουμε το ίδιο 2 μέρες συνεχόμενες για να περάσουμε κάτι.... πως το λένε.... λοφάκια, που ξεπήδησαν θρασύτατα στον δρόμο μας. 2 μέρες ανηφόρι απ αυτό που εσύ πεταράρεις και πας, ο πεζός περπατάει και σε περνάει.

Εκεί λοιπόν στην κορυφή, αλλάξαμε και χώρα μπήκαμε Σλοβενία. Λίγες αλλαγές, η ανηφόρα έγινε κατηφόρα και η μπύρα παρέμεινε μπύρα. Λιουμπλιάνα, πανέμορφη πόλη με το διαβατήριο του Γιάννη να μας περιμένει στο Προξενείο. Έμεινε πίσω και αυτή μιας και πλησιάσαμε το σύνορα με την Κροατία.

Κροατία!! Χμ... κάτι μου θυμίζει εδώ πέρα. Από τα γεωγραφικά της χαρακτηριστικά και τα νησάκια της, ως τον τρόπο οδήγησης το καυσαέριο και τις προσπάθειες αφαίμαξης των τουριστ τουριστ. Την πρώτη μέρα στην Κροατία πήγαμε στο νησί -άκου όνομα- KRK με σκοπό της επόμενη να πάρουμε πλοίο για κάποιο άλλο νησάκι. Όταν με τα πολλά φτάσαμε στην πόλη Baska μάθαμε ότι το λιμάνι δεν έχει πλοία για φέτος και ότι τα 54km που είχαμε κάνει μέσα στον ήλιο και το καυσαέριο, έμελε να επαναληφθούν με αντίθετη κατεύθυνση την επόμενη μέρα.

Έτσι ξεχάσαμε όλα τα σχέδια που περιείχαν σχεδία, βαρκούλα ή καράβι, πιάσαμε παραλιακή στεριά και κατεβήκαμε μέχρι την πόλη Split στην οποία πήραμε λεωφορείο για Dubrovnic. Κρίμα που δεν μπορέσαμε να περάσουμε έστω και μερικές ώρες παραπάνω σε αυτή την πόλη η οποία μαγεύει πραγματικά.

Και κάπου εδώ ήρθε ένα μεγάλο ζήτημα. Όταν από Split πήραμε λεωφορείο για Dubrovnic, περάσαμε και από τα λιγοστά παράλια της Βοσνίας Ερζεγοβίνης. ΟΚ. Αλλά, περάσαμε ή δεν περάσαμε. Θα την μετρήσουμε σαν χώρα της φετινής μας εκδρομής, ή επειδή δεν την πεταλάραμε, δεν την μετράμε. Ίσως να κάνουμε δημοψήφισμα.

Την επόμενη ήμασταν κιόλας Σερβία Μαυροβούνιο. Απίστευτο. Κάτι απίθανες παραλίες πάσχουσες από οξεία ομπρελίτιδα και υπερβολική βρώμα. Δρόμοι με ηφαιστειακούς κρατήρες και δολοφονικούς οδηγούς. Για βράδυ όπως και από την πρώτη μέρα στην Κροατία, την πέσαμε στην παραλία. Ευτυχώς που ο νόμος Παπαθεμελή ισχύει ακόμα στην Σερβία και κατά τις 01:00 όλα τα παραλιακά μπαράκια κλείσανε, για να μπορέσουμε να κλείσουμε κι εμείς τα ματάκια μας.

Η επόμενη έμελε να είναι και η τελευταία μέρα. Φύγαμε από τα παράλια και κόψαμε προς τα μέσα. Εδώ άρχισε να έχει ενδιαφέρον. Μικρά χωριουδάκια, με τα υπαίθρια παζάρια τους, και ένας γάμος με την περιφορά της προίκας μας κίνησαν την περιέργεια. Πλησιάζοντας στα σύνορα με την Αλβανία όλα και περισσότεροι μιναρέδες έκαναν την εμφάνισή τους. Πολλά ήταν και τα μουσουλμανικά νεκροταφεία που περάσαμε. Στα σύνορα μας μίλησαν στα Ελληνικά, μας πήραν και 10€ για μια δήθεν βίζα και μας άφησαν να περάσουμε. Η ώρα ήταν περίπου 10:30, είχαμε 13km μέχρι την πόλη Shkoder και είχαμε μάθει ότι το λεωφορείο έφευγε στις 11. Αγώνας δρόμου λοιπόν κατά τον οποίο προλάβαμε να δούμε και να νιώσουμε τον παλμό της Αλβανίας. Βρήκαμε το λεωφορείο με την μηχανή αναμένει έτοιμο να φύγει. Με μεγάλη προθυμία όλοι μας βοήθησαν να βγάλουμε εισιτήρια και να φορτωθούμε, καθυστερώντας κατά πολύ την αναχώρησή τους -θα γινόταν αυτό στην Γερμανία?-

Έτσι λοιπόν τελείωσε το Summer tour 2008, με απλά μαθηματικά. Μπήκαμε στο λεωφορείο κατά τις 11:30 το πρωί και βγήκαμε την επόμενη στις 06:00 που μας κάνει............

Κέα (Τζιά) 14-16 Ιουνίου 2008

2008-06-18T11:49:00.006+03:00

Το καλοκαίρι έφτασε και το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος είναι κατάλληλο για εκδρομή… Όταν συνδυάζετε με το ποδήλατο ομορφαίνει ακόμα περισσότερο. Αν πάλι συνοδεύεσαι και από μία παρουσία διαφορετική από τις συνηθισμένες (Λέτ, Μιλτιάδη κτλ…) η οποία λειτουργεί σαν το καρώτο μπροστά από ένα κουρασμένο και πεινασμένο γαϊδουράκι , τότε τα δεδομένα αλλάζουν λιγουλάκι.

Έτσι λοιπόν οι μπούμπουρες Γιάννης και Γεωργία ταξίδεψαν για την Κέα, Σάββατο πρωί, με χαρωπές μούρες! Τα 18 km από το λιμάνι για τις Πήσσες όπου είναι και το camping του νησιού ήταν δύσκολα αλλά όχι αρκετά για να πτοήσουν δύο τόσο δεινούς μπυράκιδες… με λίγα λόγια η πρώτη μπύρα άνοιξε λίγα δεύτερα από την άφιξη.

Δύο μέρες άραγμα και ξεκούραση ακολούθησαν, λιώνοντας στην κάψα του ήλιου και στη δροσιά του δροσερού νερού του Αιγαίου…

Δευτέρα νωρίς νωρίς μαζευτήκαν τα κομμάτια και τα συντρίμμια του αντίσκηνου , ξεκαθαριστήκαν τα οικονομικά δίχως φασαρίες και αίματα , φορτωθήκαν τα μουλαροποδηλατάκια, γέμισαν τα παγούρια, κλάψανε μανούλες, κλούβιασαν αυγά, έπεσε η καλύβα του μπάρμπα Θωμά, λιποθύμησαν θειές και θειοί από σύγχυση και ανωριμική απάθεια απέναντι στους δύο οδοιπόρους…

Αυτά . 18 km επιστροφής στο λιμάνι με στάση - τουρισμό στη χώρα Ιουλήδα και γευστικότατη σαπουνοφρουτοσαλάτα στην Κορησσία…

Υ.Γ.1 Ναυμαχία = Πόλεμος
Υ.Γ.2 Πάμε και για άλλα!!!
Υ.Γ.3 Εμπρός καλά μου ποδαράκια…

Ποδηλατόδρομοι στην Αθήνα!

2008-06-12T15:30:00.007+03:00

Πέμπτη, 12.06.08

Με μικρά βήματα η Αθήνα μπαίνει στη διαδικασία δημιουργίας ποδηλατοδρόμων, όπως έχουν όλες σχεδόν οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στους κατοίκους, από τη μια πλευρά να αθλούνται και από την άλλη να συμβάλουν για ένα καθαρότερο περιβάλλον.
«Άναψε πράσινο - ποδηλατοδρόμοι και στην πόλη μας», είναι το σύνθημα της νέας προσπάθειας που κάνει το υπουργείο Μεταφορών και Επικοινωνιών για την ανάπτυξη ποδηλατοδρόμων σε πόλεις όλης της χώρας. Στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής ο υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών Κωστής Χατζηδάκης, παρουσία και του δημάρχου Αθηναίων Νικήτα Κακλαμάνη, ανακοίνωσε τη δημιουργία δύο μεγάλων ποδηλατοδρόμων στην Αθήνα, συνολικού μήκους 21,4 χιλιομέτρων.

Σύμφωνα με τον υπουργό, ο πρώτος ποδηλατοδρόμος που υλοποιείται, αποτελεί ένα μεγάλο τόξο που συνδέει δύο πάρκα, δηλαδή της Σχολής Χωροφυλακής στη λεωφόρο Μεσογείων και των Ιλισίων, μέσω του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Γουδί, της Πολυτεχνειούπολης και της Πανεπιστημιούπολης.
Το συνολικό μήκος του συγκεκριμένου ποδηλατοδρόμου φθάνει τα 13 χιλιόμετρα, ο προϋπολογισμός του είναι περίπου 2 εκατ. ευρώ και η διάρκεια υλοποίησης του έργου τα δύο χρόνια.
Ο δεύτερος ποδηλατοδρόμος θα συνδέει το Παναθηναϊκό Στάδιο με το Φαληρικό Όρμο, ακολουθώντας πεζόδρομους και δρόμους ήπιας κυκλοφορίας και συγκεκριμένα τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, το Θησείο, τον Ταύρο και την Καλλιθέα, θα διέρχεται από σταθμούς του ΗΣΑΠ, θα συνδέει αρχαιολογικούς χώρους και θα συναντάται στο Φαληρικό Όρμο με τον μελλοντικό παραλιακό ποδηλατοδρόμο μεταξύ Τουρκολίμανου και Βάρκιζας. Το μήκος του θα είναι 8,4 χιλιόμετρα, ο προϋπολογισμός του 1,2 εκατ. ευρώ και θα ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια.
Ο κ. Χατζηδάκης ανακοίνωσε επίσης ότι το υπουργείο Μεταφορών θα προχωρήσει άμεσα σε προκήρυξη ενδιαφέροντος για την υποβολή προτάσεων από την Τοπική Αυτοδιοίκηση για τη χρηματοδότηση έργων μελέτης ή και κατασκευής ποδηλατοδρόμων. Τα έργα αυτά θα συγχρηματοδοτηθούν από πιστώσεις, ύψους 15 εκατ. ευρώ από το ΚΠΣ και θα επιλεγούν μετά από αιτιολογημένη χρήση από ειδική επιτροπή.
Ο υπουργός τόνισε ακόμη ότι ο ΗΣΑΠ έχει ήδη προχωρήσει σε ειδικές δέστρες ποδηλάτων έξω από τους σταθμούς, ενώ κατασκευάζονται και ειδικές ράμπες. Στην κατασκευή δεστρών θα προχωρήσει και η εταιρεία του μετρό. Υπενθυμίζεται ότι ο ΗΣΑΠ επιτρέπει τη μεταφορά ποδηλάτων στους συρμούς, ορισμένες ώρες της ημέρας.
Ο κ. Χατζηδάκης πρότεινε στους δήμους να προωθήσουν σύστημα ενοικίασης ποδηλάτων, όπως συμβαίνει σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις.
Τέλος, ο υπουργός Μεταφορών εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι το εγχείρημα θα πετύχει, γιατί, όπως είπε, γίνεται συγκεκριμένη προσπάθεια, υπάρχει μεγαλύτερη αποδοχή από το κοινό από παλαιότερα και είναι εξασφαλισμένη η χρηματοδότηση.
Από την πλευρά του ο δήμαρχος Αθηναίων Νικήτας Κακλαμάνης ευχαρίστησε τον υπουργό Μεταφορών για την επέκταση του ωραρίου λειτουργίας του μετρό, αλλά και για την κατασκευή των δύο ποδηλατοδρόμων. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση θα σταθεί δίπλα στην προσπάθεια αυτή, με μεγάλο ενθουσιασμό, τόνισε ο κ. Κακλαμάνης.
«Πρέπει να σεβαστούμε τα ποδήλατα και τον ποδηλάτη», είπε ο κ. Κακλαμάνης, κάνοντας παράλληλα έκκληση στα Μέσα Ενημέρωσης να ενημερώσουν από την πλευρά τους το κοινό.
Τέλος, ανακοίνωσε ότι έχει γίνει μελέτη για την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και εξέφρασε την επιθυμία να απαγορευθεί η κυκλοφορία οχημάτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας.
από το site του Ελέυθερου τύπου.
http://www.e-tipos.com

EASTER TRIP

2008-05-05T18:34:00.026+03:00

ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ ΛΙΜΝΗ ΠΛΑΣΤΗΡΑ ΑΓΡΑΦΑ

Στις 22/4/2008 και περίπου κατα τις 7.00 με 7.30 ξεκίνησε το Easter trip μετα απο μεγάλες προσπάθειες των δύο συνδιοργανωτών να ετοιμαστούν. Η συμμετοχή του κόσμου ήταν αναπάντεχη. Η εκδρομή άγγιξε σχεδόν 100% πληρότητα. Απο την πόλη της Αθήνας ξεκίνησαν οι 2 συνδιοργανωτές, οι 2 συμμετέχοντες και οι 2 οδηγοί δηλαδή εγω και ο Αλέξανδρος. Κατά τις 11.00- 11.30 φτάσαμε στον προορισμό μας λίγο έξω απο τον Τυμφρηστό. Στήσαμε τη σκηνή μας σε μια παιδική χαρά μέσα στο βουνό με πηγή με νερό και φάγαμε κάτι λιτό (την σπανακόπιτα της μάνας μου που με την ευκαιρία θα ήθελα να την αναφέρω στους χορηγούς καθώς και ολόκληρη την οικογένεια μου που με στήριξε οικονομικά και όλοι κάτι μου αγόρασαν γι αυτό το ταξίδι). Ξαπλώσαμε έχοντας ένα μικρό άγχος αν ο μικρός Γιαννάκης θα γίνει παγοκολώνα καθώς απο την ώρα που φτάσαμε έτρεμε.

23/4/2008

Το ξυπνητήρι χτύπησε στις 8.00 αλλά ποιός το άκουσε ? ΚΑΝΕΝΑΣ Η καλύτερα ο ένας τ άκουσε και το έκλεισε ο δεύτερος δεν πήρε χαμπάρι. Αφού ξυπνήσαμε κάποια στιγμή πήραμε το πρωινό μας, κάναμε κάποια μαστορέματα και αποφασίσαμε ποια

συνολάκια θα πάρουμε μαζί. Στις 11.50 ξεκινήσαμε και κάναμε πετάλι σε ήρεμους ρυθμούς και σε σχετικά φυσιολογικές κλίσεις και φτάσαμε στο χωριό Φουρνά.

Βρήκαμε μια απίθανη ξύλινη γέφυρα και καθίσαμε εκεί για κολατσιό και «ισοτονικά». Κάπου εδώ έγινε η πρώτη προσπάθεια εκμάθησης της Γκιλοτίνας η οποία κατέληξε σε ηλιοθεραπεία.

Στις 4.00 αναχωρήσαμε για Σαραντάπορο. Μετά απο μια τρελή ανηφόρα που αναρωτιόμουν τουλαχιστον εγώ ο Αλεξ δε ξέρω γιατί το κάνω αυτό φτάσαμε στο χωριό Νεράιδα – ενα απο τα πολλά χωριά Νεράιδα που συναντήσαμε- αναζητώντας μάταια για λίγη φέτα.. Φτάσαμε στο Σαραντάπορο το οποίο φανταζόμασταν οτι ήταν κεφαλοχώρι της περιοχής με disco night life και γενικά κάτι ισάξιο της Ibiza αλλά αποδείχθηκε ένα απλό ορεινό χωριό. Λίγο έξω απο το Σαραντάπορο στήσαμε και ο Αλέξης ξετύλιξε το ταλέντο του στην μαγειρική φτιάχνοντας μια πολύ νόστιμη μακαρονάδα. Μετά το φαί παίξαμε ατελείωτες ώρες γκιλοτίνα για δεύτερη φορά απο τις 8.00 μεχρι τις 8. 30 και κατα τις 9.00 με 9.30 ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ.

24/4/2008

Ύστερα απο ένα 12 ωρο ύπνο ξυπνήσαμε στις 8.00. Αφού φάγαμε το πρωινό μας αφήσαμε πίσω το βραδυνό μας κατάλυμα και αναχωρήσαμε στις 9.30 για τον Αμάραντο. Μετά απο μέτριας δυσκολίας ανηφόρα κατηφορίσαμε αγνοώντας τι μας περίμενε. Γύρω στα 15 χιλιόμετρα ανηφόρα με καταπληκτική κλίση μέχρι το χωριό Καστανιά. Η ζέστη έκανε την ανηφόρα ακόμα πιο δύσκολη. Φτάνοντας στην Καστανιά αποφασίσαμε να αλλάξουμε πλάνα και να κατευθυνθούμε προς το χωριό Μούχα και να μην κάνουμε το γύρο της Λίμνης Πλαστήρα. Κατά τις 14.00 φτάσαμε στη Μούχα και γευματίσαμε σε μια παιδική χαρά τρώγοντας φέτα και ψωμί και ξαπλώνοντας στα παγκάκια με θέα τη Λίμνη. Στις 4.00 αποφασίσαμε οτι ήταν ώρα να φύγουμε να πάμε προς το φράγμα και προς τον προορισμό μας την Πεζούλα. Στο φράγμα πέρα απο την πανέμορφη θέα ανακαλύψαμε και ένα σκασμένο λάστιχο το πρώτο της εκδρομής. Φτάνοντας στο χωριό Μπελεκομύτη περίπου 10 km πριν το χωριό Πεζούλα ο μικρος Γιαννάκης ξαναχτύπησε. Τον πόναγε το πόδι του και δεν μπορούσε να συνεχίσει έτσι αποφασίσουμε να κατασκηνώσουμε εκεί και να πάμε την επόμενη Άγραφα απο ένα σημείο που είχαμε βρει στη διαδρομή. Πήγαμε σε ένα εστιατόριο να αγοράσουμε προμήθειες όπου ανακαλύψαμε την ελληνική φιλοξενία καθώς μας τα έκαναν δώρο επικροτώντας ταυτόχρονα την απόφαση μας να περάσουμε έτσι το Πάσχα. Αποφασίσαμε να να κατασκηνώσουμε δίπλα απο ένα ποτάμι μιας που υπήρχε και πηγή με νερό δίπλα. Μαγειρέψαμε φάγαμε και παίξαμε αγωνία μέχρι την στιγμή που και οι δύο σχεδόν ταυτόχρονα νιώσαμε την σκηνή να μας καλεί.

25/4/2008

Κατά τις 8.00 το ξυπνητήρι χτύπησε και λόγω της βροχής το πακετάρισμα και το πρωινό έγιναν γρήγορα γρήγορα. Στις 9.30 ξεκίνησε η ανάβαση για Άγραφα που απείχαν 30 χιλιόμετρα χωματόδρομου. Φτάσαμε στο χωριό Καραβασσαρά όπου μας τέθηκε το ερώτημα που δύσκολα μπορεί να απαντηθεί απο τους κατοίκους : Έχετε ντιπ για ντιπ νιονιό? Μετά απο διαπραγματεύσεις και συζητήσεις στο καφενείο του χωριού μας πληροφόρησαν οτι ο δρόμος που είχαμε πάρει για Άγραφα δεν ενδείκνυται για τέτοιες καιρικές συνθήκες. Έτσι αφού συνειδητοποιήσαμε οτι κάναμε 12 χιλιόμετρα άδικα γυρίσαμε πρός τα πίσω και ακολουθήσαμε το δρόμο προς Βραγιαννά. Ανηφορίζαμε ανηφορίζαμε μέσα στην ομίχλη χάνοντας την πανέμορφη θέα. Φτάνοντας στην κορυφή ακολουθήσαμε το δρόμο για το χωριό και κάναμε μια μικρή στάση στην πλατεία του χωριού. Απο την πλατεία κατηφορίσαμε προς Άγραφα όπου το σκηνικό άλλαξε τελείως. Μπήκαμε στον μαγικό και πανέμορφο κόσμο των Αγράφων. Γέφυρες καταρράκτες ορμητικά νερά και οι απαραίτητες φωτογραφίες μας δημιούργησαν μια τόσο ευχάριστη διάθεση. Φτάσαμε στην είσοδο του χωριού και ανακαλύψαμε ότι για να πάμε στο χωριό πρέπει να ανάβουμε μια ανηφόρα που μόνο με lift μπορούσες να την ανέβεις. Μετά απο πολλές προσπάθειες το καταφέραμε και γευματίσαμε σε μια απο τις ταβέρνες του χωριού. Αποφασίσαμε να ξανακατέβουμε και να στήσουμε σε έναν παραπόταμο του Αγραφιώτη στην είσοδο του χωριού . Άρχισε να βρέχει και έτσι δεν αργήσαμε να ζεσταθούμε στην αγκαλιά του Μορφέα.

26/4/2008

Η μέρα ξεκίνησε στις 8.00 και σχεδόν απο την αρχή φάνηκε οτι θα είναι δύσκολη. 2 ανηφόρες με αρκετά μεγάλη κλίση των 45 λεπτών η καθεμία ήταν το πρωινό μας. Βγήκαμε απο τον χωματόδρομο και η πινακίδα έλεγε Καρπενήσι 43 χιλιόμετρα αλλά δεν έλεγε πως θα είναι αυτά. Φτάσαμε μετά απο πολύ κόπο λόγω της μεγάλης κλίσης μετά απο 3h και 20 λεπτά στο χωριό Κερασοχώρι όπου βρήκαμε το πρώτο super market μετά απο μέρες και μπήκαμε μέσα και παρολίγο να το αγοράσουμε όλο. Μετά το Κερασοχώρι κατηφορίσαμε για λίγο μέχρι το χωριό Νέα Βιννιανά όπου και σταματήσαμε για να φάμε. Το Καρπενήσι απείχε μόλις 28 χιλιόμετρα. Η βροχή μας ανάγκασε να ξεκινήσουμε λίγο νωρίτερα και κατηφορίσαμε για άλλα 5 χιλιόμετρα . Για τις επόμενες σχεδόν 3 ώρες το μενού περιλάμβανε ανηφόρες με κλίσεις που έσπαγαν τα νεύρα μας και λίγο το ηθικό μας. Περνάγαμε απο την κορυφή του ενός βουνού στο άλλο και το Καρπενήσι δεν φαινόταν πουθενά. Ήταν σαν κάποιος να πάιζει μαζί μας και ενώ νομίζαμε οτι φτάσαμε κορυφή ξαφνικά δικρίναμε άλλη μια φουρκέτα. Φτάνοντας στην τελευταία κορυφή πέρα απο το Καρπενήσι ανακαλύψαμε και το απίστευτο κρύο που έκανε και πόσο είχε αλλάξει ο καιρός. Φτάσαμε στο Καρπενήσι και μετά απο ένα καφέ πήγαμε για ύπνο στην αρχική μας τοποθεσία στον Τυμφρηστό.

Ο επίλογος του ταξιδιού και οι πανηγυρισμοί γράφτηκαν στην Στυλίδα ανήμερα το Πάσχα στους Θείους μου και περιλάμβανε πολύ πολύ πολύ φαί και πολύ κρεπάλη το βράδυ. Τα ξημερώματα της Δευτέρας επιστρέψαμε στην Αθήνα και αφου φιλιθήκαμε σταυρωτά επέστρεψε ο καθένας στη βάση του μέχρι την επόμενη εξόρμηση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Υστερόγραφο: η σωστή προετοιμασία για ένα ταξίδι περιλαμβάνει προπόνηση και εξορμήσεις στα βουνά και σίγουρα όχι εξορμήσεις νυχτερινές και μπύρες.

Τεχνητή λίμνη Αλιάκμονα (Πολυφύτου) - (12-13/4/08)

2008-04-14T13:01:00.040+03:00

Όλοι θυμόμαστε πιστεύω την παρθενική μας ποδηλατική εκδρομή διαφορετικά από αυτές που ακολούθησαν. Η κούραση της συγκεκριμένης εκδρομής δεν σου δίνει περιθώρια διασκέδασης και απολαύσεων, όπως να χαζεύεις τα τοπία γύρω σου και να κάνεις πολύ χαβαλέ.

Πέφτεις ξερός για ύπνο στη σκηνούλα σου με πρησμένα τα μπουτάκια και έχεις σφιγμένα δόντια στο μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής.
Όταν περνάει όμως ο καιρός και οι εκδρομές είναι πολλές,
οι αναμνήσεις από την παρθενική σου είναι ξεχωριστές και ιδιαίτερες.

Αυτό το ΣΚ λοιπόν ήταν η παρθενική για τρεις.
Η βδομάδα πέρασε μέσα από ένα πανικό προετοιμασίας.
Ποδήλατα καινούρια αγοράστηκαν,
σχάρες φορέθηκαν, λάστιχα άλλαξαν
Βαλίτσες καβατζόθηκαν!

Προορισμός η λίμνη Πολυφύτου στο νομό Κοζάνης.
Γραμμή εκκίνησης η Σουρδία, κατά κόσμων Κοζάνη
Εκεί ανταμώσαμε τον Γιάννο και αφού φορτώσαμε τα bicy μας ξεκινήσαμε για Αιανή και το νότιο κομμάτι της λίμνης στο Ρύμνιο.

Χαμόγελα πολλά σημαίνει κατήφορος πολύς.
Οπότε ο δρόμος μέχρι τη λίμνη ήταν ξεκαρδιστικός.
Περάσαμε τη γέφυρα τραβώντας τις απαραίτητες
φωτό και συνεχίσαμε καρφί για Σέρβια, προορισμός
για τη μεσημεριανή μάσα!!!

Οι πρώτες ανηφόρες ξεπρόβαλαν και τα πρώτα ουφ! άρχισαν να ακούγονται στον ορίζοντα
Τα Σέρβια φανήκαν και μαζί και οι κεφτέδες της Κυρά Λίτσας!
Μετά από επίθεση σε ότι τυλιγμένο υπήρχε από αλουμινόχαρτο
Ξεκινήσαμε τουμπανιασμένοι για να βρούμε το Βελβεντό.
Το πετάλι βαρύ κι ασήκωτο και να σου και η ανηφορίτσα, ήρθε κι έδεσε.

Ακολουθήσαμε και τη συμβουλή του μπάρμπα για ένα εξωτικό μέρος και μετά από 3 χλμ περίπου ανηφοριά και με ανιχνευτή μπροστά το Γιάννο, καταλήξαμε σε ένα ξωκλήσι στο ρέμα του Αι Νικόλα. Το μέρος τα ‘σπαγε… τζάκι, κιόσκι, καρέκλες, τραπεζάκι, μόνο μπαμπού δεν είχε. Στήθηκε και η αιώρα και το αραλίκι ξεκίνησε.

Ξημέρωσε η Κυριακή το πρωινό φαγώθηκε, χωρίς ψωμί… λόγω του βραδινού επισκέπτη, ξεστήσαμε σκηνούλες και κατηφορίσαμε για τη λίμνη με αλλαγμένο σχέδιο και πιο σύντομο δρόμο.

Περάσαμε την μεγάλη γέφυρα της λίμνης
1,35 κλμ περίπου με τους πολλούς ψαράδες
και στρίψαμε με κατεύθυνση για κρόκο.
Με Ντάλα ήλιο και λιβάδια αριστερά και
δεξιά συνεχίσαμε μέσα από πολλά χωριά
ώσπου φτάσαμε στον κρόκο μετά από ένα
ζόρικο ανήφορο και τέλος αντικρίσαμε την
σουρδία όπου εκεί γράφτηκε ο επίλογος και
ετούτης της εκδρομής με απονομή ενός κυπέλλου…
με 3 μπάλες παγωτό στον καθένα μας για τα συνολικά 120 χιλιομετράκια μας!!!

Πανελλαδική Ποδηλατοπορεία - 6 Απριλίου 2008

2008-03-28T12:42:00.012+02:00

Η ποδηλατοπορεία έγινε σε όλη τη χώρα, αλλού με μεγάλη και αλλού με μικρή συμμετοχή.
Το πετάλι πάντως στη Θεσσαλονίκη, την πρωτεύουσα της Μακεδονίας τιμήθηκε για τα καλά.
Στην Αθήνα η οργάνωση και η συμμετοχή ήταν απίστευτες αλλά και εδώ δεν πήγαμε πολύ πίσω.
Η βροχή στο τέλος μας τα χάλασε λίγο, αλλά αυτό που έπρεπε να γίνει έγινε.
Κάποιοι είδαν ότι οι ποδηλάτες υπάρχουν και δεν είναι εξωγήινοι!
Πάρτε και λίγες φωτό από την πορεία μας.

Αγώνας 4Χ 16-3-2008 Χαλκίδα

2008-03-19T13:56:00.007+02:00

Για ακόμα μια φορά, η ομάδα του downhill.gr τα κατάφερε.

Ενας αψοχα διοργανωμένος αγώνας ελάβε χώρα στην πίστα

του moto cross της χαλκίδας και η προσέλευση έσπασε κάθε

προηγούμενο.

Με χαρά λοιπόν κι εμείς σαμαρώσαμε το Ignisάκι και

μεταφερθήκαμε μέχρι το νησί για να λάβουμε μέρος.

Διαπιστώσαμε ιδιοις όμμασι ότι το επίπεδο χρόνο με τον χρόνο ανεβαίνει, το άθλημα γίνεται

ευρύτερα γνωστό και τα γκομενάκια των αγωνιζόμενων έφεραν και τις φίλες τους προς

τέρψιν των απανταχού ματάκιδων.

Στο αγωνιστικό κομμάτι, Οι περίπου 57 αγωνιζόμενοι, έτρεξαν

μοναχοι τους την πίστα για να χρονομετρηθούνε.

Οι 32 καλύτεροι δημιούργησαν 8 τετράδες από τις οποίες οι 2

πρώτοι προκρινονταν στην επόμενη φάση.

Ακολούθησε η φάση των 16 και τέλος των 8 απ όπου και η 4

καλυτεροι χρόνοι έρτεξαν για την θέση 1-4 και οι υπόλοιποι για

το κλείσιμο της 8αδας.

Βυτίνα - Ανδρίτσαινα 26-27 / 01 / 08

2008-02-01T15:49:00.001+02:00

Έπεσε και η Πελοπόννησος!!!

Παρθενική ποδηλατική εκδρομούλα, ξεκίνησε την Παρασκευή 25 Ιανουαρίου 2008.

Παρθενική, πρώτη του καινούργιου έτους, παρθενική και για την Πελοπόννησο την οποία ποδηλατίσαμε μαγεμένοι από την ομορφιά της, παρθενική και για την ολοκαίνουργια καταπληκτικιά ανεπανάληπτια σκηνούλα μου!!! Παρασκευή που λες μετά το σχόλασμα άρχισε το μαγείρεμα. Είπα «βρε παιδί μ΄, με τόσο κρύο, πως θα κάθεσαι να μαγειρεύεις ώξο; Πάρε κανα ταπεράκι να γλυτώσεις!» Απόγευμα προς βράδυ φορτώθηκε και η συνποδηλάτισσα και αργά το βράδυ ο ύπνος μας περίμενε σ’ ένα ξωκλήσι λίγο μετά την Βυτίνα στην εκπληκτικά μαγική και μοναδική σκηνούλα μου!!!

Από το ξεκίνημα κιόλας της εκδρομής, το Σάββατο το πρωί, το στόμα έμεινε ανοιχτό και δεν έλεγε να κλείσει. Το, όσο έχει μείνει ακόμα γενικώς, δάσος παραπλεύρως του δρόμου συνδύαζε σχήματα σχέδια και χρώματα με την ίδια περίτεχνη τακτική που δημιουργήθηκαν τα βουνά τα φαράγγια και τα ποτάμια που συναντούσαμε. Με την ευγενική χορηγία της φύσης και την ανθρώπινη παρέμβαση (στην συγκεκριμένη περίπτωση θετική) χωριά σαν την Δημητσάνα, Στεμνίτσα, Καρίταινα και Ανδρίτσαινα διαστέλλουν την κόρη του ματιού και διεγείρουν την ευχαρίστηση, αναστέλλοντας κάθε προσπάθεια που έκανε το σώμα μας, να μας ενημερώσει ότι κουράστηκε. Δυστυχώς από το χωριό Ελληνικό και μέχρι λίγο πριν την Καλλιθέα τα βουνά είναι ως επί το πλείστον καμένα.

Μέσα σε όλα αυτά Λούσιος και Αλφειός συνοδεία αποσπούσαν την προσοχή μας από την μαυρίλα, παρασέρνοντας τα βλέμματά μας στην φιδογυριστή ροή τους.

Λίγο μετά την Καλλιθέα λοιπόν και στρίβοντας Δεξα για Τρυπητή, ο σχεδόν κατακόρυφος δρόμος, ευτυχώς μόνο για 2km, μας ίδρωσε μέχρι το πρώτο καφενείο που βρήκαμε, όπου γευτήκαμε πραγματικά την Ελληνική φιλοξενία αφού πραγματικά μας τράβηξαν μέσα με το ζόρι να μας κεράσουν ζεστή σούμα, μετά το τσάι.

Μετα κόπων και βασάνων καταφέραμε να μην μας κοιμίσουν σε κανα σπίτι, και κατηφορίσαμε με κατεύθυνση την χειμερινή κατασκηνοσούλα μας. Αρκετά κοντά στο ρέμα του Αλφειού και σε κάτι ερειπωμένα σπίτια, έπεσε η μάσα και η ξάπλα στην super expedition σκηνούλα μου!!! (όπως φαίνετε και στη φωτό)

Ενα ακόμα ξημέρωμα, μας βρήκε, να τεντωνόμαστε
προσπαθώντας να ξεπιαστούμε, να τρώμε πρωινό γεμάτο
ενέργεια, να φορτώνουμε ποδήλατα και μπαταρίες και τσούπ,
να αρχινάμε το πετάλι στην ύστατη προσπάθεια να ζεστάνουμε
λίγο το κοκαλάκι μας. Στα πρώτα κιόλας χλμ προσπεράσαμε και
τον ποταμό Ερύμανθο και αρχίσαμε να πέρνουμε τον ανήφορο,
που έγινε κατήφορος κι ύστερα ισάδ’. Προσπερνώντας την
γέφυρα που απ’ τα κάτω της περνούσε ο Λάδωνας ποταμός,
άρχισε μια ακόμα μάχη με τον ανήφορο, τολμώ να πώ σχεδόν σε
όλη την υπόλοιπη διαδρομή. Πανέμορφή παρόλαυτά διαδρομή που στο διαβα της συναντά το υπέροχο πανοραμικό χωριό, τα Λαγκάδια και συνεχίζει ανεβαίνοντας σε φαράγγι.

Με ιδρώτα και υπομονή, καταβροχθίσαμε και την ανηφόρα αυτή, πλησιάζοντας όλο και περισσότερο στην αφετηρία-τερματισμό.

Διανύοντας συνολικά 180km, πραγματώσαμε άλλο ένα μαγευτικό 2ημεράκι πάνω στο bicyclettaki και με ύπνο στην φοβερή σκηνούλα μου!!!

DH Υμητός

2008-01-29T19:05:00.001+02:00